Αρχική Blog Σελίδα 6946

Γιάννης και πάλι στην ΤτΕ

Ο Γιάννης Στουρνάρας θα παραμείνει στη θέση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για μία ακόμα θητεία. Η συμφωνία κλείδωσε με τον Μητσοτάκη αλλά φαίνεται πως υπήρξαν και …ισχυρές παραινέσεις από την Φρανκφούρτη. Χθες, το Μαξίμου προέβη και στη σχετική «επίσημη» διαρροή, με ανώτατους κυβερνητικούς παράγοντες να προεξοφλούν ότι ο Στουρνάρας θα διαχειριστεί την ύφεση που έρχεται, αλλά και τις νέες προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα που ήδη φαίνονται.

Ρωσία: Ανώμαλη προσγείωση ελικοπτέρου Mi-26 – Ένας τραυματίας

Ένα άτομο τραυματίστηκε μετά από ανώμαλη προσγείωση ελικοπτέρου Mi-26, στην περιφέρεια Ταζόφσκι, στη βόρεια Ρωσία.

Ένα ελικόπτερο Mi-26 με 8 επιβαίνοντες έκανε ανώμαλη προσγείωση στην περιφέρεια Ταζόφσκι, στην αυτόνομη περιφέρεια Γιάμαλο-Νενέτσκιγ, στη βόρεια Ρωσία, με αποτέλεσμα ένα άτομο να τραυματιστεί, όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης της περιοχής.

«Στις 8:20 π.μ. στις 24 Απριλίου 2020, στο Κεντρικό Τμήμα Διοίκησης και Ελέγχου της Περιφέρειας Ταζόφσκι, ελήφθη ένα μήνυμα ότι ένα MI-26 με 8 επιβαίνοντες (5 επιβάτες και 3 μέλη του πληρώματος), έκανε ανώμαλη προσγείωση στο ελικοδρόμιο του πεδίου Russkoye, ως αποτέλεσμα της οποίας τραυματίστηκε ένα άτομο», ανέφερε ο εκπρόσωπος.

Αίτιες του ατυχήματος θεωρούνται οι άσχημες καιρικές συνθήκες και ένα λάθος του πιλότου.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων Οι εφημερίδες του Σαββάτου 25 Απριλίου 2020

Οι πρώτες σελίδες των εφημερίδων που κυκλοφορούν σήμερα Σάββατο 25 Απριλίου 2020

Καταργεί το μαστίγωμα ως μορφή τιμωρίας η Σαουδική Αραβία

Η Σαουδική Αραβία καταργεί το μαστίγωμα ως μορφή τιμωρίας, σύμφωνα με έγγραφο του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας το οποίο περιήλθε στην κατοχή του πρακτορείου Reuters σήμερα.

Με την απόφαση αυτή, η μαστίγωση θα αντικατασταθεί από ποινές φυλάκισης ή επιβολή προστίμων.

«Η απόφαση είναι μια επέκταση των μεταρρυθμίσεων σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες εισήχθησαν υπό τον βασιλιά Σαλμάν υπό την άμεση επίβλεψη του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν», αναφέρεται στο έγγραφο.

Κ. Μητσοτάκης: Εγκλημα κατά της ανθρωπότητας η γενοκτονία των Αρμενίων

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε την εξής ανάρτηση στο διαδίκτυο για τη γενοκτονία των Αρμενίων: «Ημέρα μνήμης, σήμερα, των θυμάτων της Αρμενικής Γενοκτονίας. Ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας που αμαύρωσε την αυγή του 20ου αιώνα. Παντοτινό δίδαγμα απόρριψης του μίσους, του ρατσισμού και της τυφλής βίας. Γιατί «η λήθη του κακού είναι άδεια για την επανάληψή του».

Η Αμερικανική Ακτοφυλακή δικαιολογεί τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο

Την ώρα που η Άγκυρα στήνει ένα κλοιό γύρω από την Ελλάδα σε μια προσπάθεια να κυριαρχήσει  de facto την ανατολική Μεσόγειο και σε περιοχές που ανήκουν στην Κύπρο και την Ελλάδα, η Ουάσιγκτον επιστρέφει σε απόψεις και θέσεις της δεκαετίας του ’90. Και αυτό μετά από σειρά συμφωνιών Ελλάδας και ΗΠΑ για την ενέργεια αλλά  και για τις αμερικανικές Βάσεις στην Ελλάδα.

Έτσι είδαν το φως της δημοσιότητας οι θέσεις της Αμερικανικής  Ακτοφυλακής  σχετικά με την ελληνικό εναέριο χώρο, τα χωρικά ύδατα αλλά και την Ζώνη ελληνικής ευθύνης για Έρευνα και Διάσωση.
Στο εγχειρίδιο της Αμερικανικής Ακτοφυλακής  που παρουσιάζονται οι Ζώνες ευθύνης για Έρευνα και Διάσωση  σε όλο τον κόσμο, περιλαμβάνεται και ένας κατάλογος με χάρτες για  τις «επικαλύψεις» που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές.  Όταν αυτές οι επικαλύψεις αφορούν ανοικτές θάλασσες πιθανόν είναι  μικρή η σημασία  τους. Όμως η Αμερικανική Ακτοφυλακή  προβάλει ως επικαλυπτόμενες τις Ζώνες Έρευνας και Διάσωσης (SAR)  Ελλάδας και Τουρκίας  που στον σχετικό χάρτη εμφανίζουν όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα να εγκλωβίζονται σε αυτή την ζώνη  αρμοδιοτήτων που διεκδικεί για λογαριασμό της η Τουρκία.

Ο Χάρτης που επισυνάπτεται στα εγχειρίδια της Αμερικανικής Ακτοφυλακής που δικαιώνει τις τουρκικές διεκδικήσεις

Οι αναφορές αυτές δημιουργούν σύγχυση  για την άσκηση αρμοδιοτήτων στο Αιγαίο αλλά και σε σχέση με τις καθημερινές παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας  με τις πτήσεις των τουρκικών μαχητικών  αεροσκαφών. Και αυτά την ώρα που η Ουάσιγκτον παρακολουθεί απαθής και εξ αποστάσεως πρακτικές όπως οι υπερπτήσεις  μεγάλων και μικρών ελληνικών νησιών, που εκ των πραγμάτων δημιουργούν σοβαρή απειλή γι την ειρήνη και την σταθερότητα στην περιοχή και στην Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Οι αμερικανικές θέσεις στηρίζουν επι της ουσίας τις τουρκικές βλέψεις και απαιτήσεις. Είναι η Τουρκία που διαχρονικά διεκδικεί το μισό Αιγαίο, θεωρώντας ότι από τον 25ο Μεσημβρινό και ανατολικότερα (ανατολικά του Αη Στράτη) η περιοχή πρέπει αν είναι υπο τον έλεγχο της.

Μια ζώνη την οποία η Τουρκία «χαράσσει» μέχρι το μέσο του Αιγαίου στο πλαίσιο της γνωστής διεκδίκησης της για επιχειρησιακή διχοτόμηση του Αιγαίου. Και φυσικά η Αμερικανική Ακτοφυλακή προβάλει αυτή την περιοχή ως επικαλυπτόμενη, αλλά αυτή η ουδέτερη αναφορά  ουσιαστικά  δικαιώνει τον επιτιθέμενο και στην συγκεκριμένη περίπτωση την Τουρκία. Έτσι επίσης δημιουργείται σύγχυση διεθνώς για το ποιος έχει το δικαίωμα και την αρμοδιότητα για Έρευνα και Διάσωση μέχρι το μέσο του Αιγαίου ακόμη και δυτικά των ελληνικών νησιών …

Προβληματικές είναι όμως και οι αναφορές στο επίσημο εγχειρίδιο του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού  στο κεφάλαιο για τις θαλάσσιες  διαφορές ( Us Navy Judge Advocate General’s Corps- Maritime Claims Reference Manual).

Στο εγχειρίδιο αυτό γίνεται καταγραφή των χωρικών υδάτων  όλων των χωρών, οι ζώνες που έχουν θεσπίσει, οι συμφωνίες που διέπουν αυτά τα θαλάσσια σύνορα και τέλος καταγράφεται και το ποιες χώρες τελικά είναι  συμβαλλόμενα μέρη στην Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Στο Εγχειρίδιο αυτό υπάρχουν ιδιαίτερα προβληματικές  αναφορές για την  Ελλάδα.

Αναφέρεται ότι αφού η Ελλάδα με το Προεδρικό Διάταγμα του 1931  έχει Εθνικό Εναέριο Χώρο 10 ν.μ. και με νόμο του 1936 χωρικά ύδατα 6 ν.μ.,  υπάρχει η εξής επεξηγηματική σημείωση :

«Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν αξιώσεις για εθνικό εναέριο χώρο ο οποίος υπερβαίνει την αξίωση σε  θαλάσσια χωρικά ύδατα.  Οι ΗΠΑ διαμαρτυρήθηκαν το 1983, το 1984 και το 1985 και διεξήγαγαν επιχειρησιακούς ισχυρισμούς το 1983 και 1984 (υπερπτήσεις).

Η αμερικανική στάση φυσικά παραβλέπει το γεγονός ότι για δεκαετίες δεν αμφισβητήθηκε το εύρος του Ελληνικού εναέριου χώρου, και το δικαίωμα της χώρας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έως στα 12 ν.μ που έτσι θα καλύπτει και με το παραπάνω αυτή την αναντιστοιχία που υπάρχει σήμερα.

Στο κεφάλαιο επίσης  για τα  Θαλάσσια  Σύνορα της Ελλάδας το  αμερικανικό εγχειρίδιο αναφέρει μόνον την συμφωνία του 1980 μεταξύ της Ελλάδας και της Ιταλίας.

Στην καταχώρηση για την Τουρκία  υπάρχει η αναφορά στον καθορισμό των χωρικών υδάτων στην Μαύρη Θάλασσα και στην Μεσόγειο  ανατολικά του μεσημβρινού 29ο 05’ Ε. στα 12 ν.μ. και στο Αιγαίο σε 6 ν.μ.. Όμως εδώ η αμερικανική πλευρά φρόντισε να προσθέσει συμπληρωματική αναφορά  ότι η «Τουρκία επιφυλάσσεται του δικαιώματος της να καθορίσει το εύρος των χωρικών υδάτων της  μέχρι το όριο που υπερβαίνει τα 6ν.μ.».

Η απουσία αντίστοιχης αναφοράς για την  Ελλάδα δημιουργεί ερωτηματικά ,καθώς η Αθήνα επανειλημμένα από το 1994 όταν κυρώθηκε και η Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας έχει δηλώσει ότι επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων της για επέκταση των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ν.μ.. Επίσης στο εγχειρίδιο δεν υπάρχει η οποιαδήποτε αναφορά για Συμφωνία που διέπει τα θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα (ως διάδοχης της Ιταλίας χώρας τουλάχιστον στην Δωδεκάνησο)η και με την Κύπρο (βάσει της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης), δίνοντας την εντύπωση ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν σύνορα βάσει διεθνών συνθηκών, ενώ  υπάρχει εξαντλητική αναφορά στις συμφωνίες της Τουρκίας με την Σ. Ένωση και κατόπιν με την Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία για την οριοθέτηση συνόρων στην Μαύρη Θάλασσα.

Δεκαέξι χρόνια από το «Όχι» στο σχέδιο Ανάν

Συμπληρώνονται σήμερα 16 χρόνια από το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, όταν το 76% των Ελληνοκυπρίων εξέφρασε την αντίθεσή του στην προτεινόμενη λύση του Κυπριακού από τον τότε ΓΓ του ΟΗΕ. 

Σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα, η ελληνοκυπριακή πλευρά απέρριψε στη συντριπτική της πλειοψηφία το προτεινόμενο σχέδιο για συνολική λύση στο Κυπριακό, έναντι 24,17% που ψήφισε υπέρ του σχεδίου. Η τουρκοκυπριακή πλευρά ψήφισε στην πλειοψηφία της υπέρ του σχεδίου, σε ποσοστό 64,91%, ενόψει και της επικείμενης ένταξης του νησιού στην ΕΕ, ενώ το σχέδιο απέρριψε το 35,01%. 

Ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος είχε αντιταχθεί στο σχέδιο Ανάν που τέθηκε σε δημοψήφισμα και σε τηλεοπτικό του διάγγελμα, στις 7 Απριλίου 2004, είχε καλέσει τους Ε/κ να ταχθούν υπέρ του «Όχι». 

«Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα αλλά και με πλήρη συναίσθηση της ιστορικότητας των στιγμών και το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί και που μου έχετε αναθέσει, λυπούμαι ειλικρινά, γιατί δεν μπορώ να αποδεχθώ και να υπογράψω το Σχέδιο Ανάν όπως, τελικά, διαμορφώθηκε. Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω ‘κοινότητα’ χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα» είχε αναφέρει στο διάγγελμά του ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος έκλεισε το διάγγελμά του, λέγοντας «Ελληνικέ κυπριακέ λαέ, στη ζυγαριά του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του ΝΑΙ. Σε καλώ να απορρίψεις το Σχέδιο Ανάν. Σε καλώ να πεις στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό ΟΧΙ. Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και την ιστορία σου».

 Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση του αποτελέσματος, Εκπρόσωπος του Κόφι Ανάν είχε δηλώσει πως ο ΓΓ του ΟΗΕ σέβεται το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων στις δύο κοινότητες της Κύπρου, προσθέτοντας πως θα σκεφτεί με προσοχή τις επιπτώσεις του αποτελέσματος. Σε δήλωση, την οποία ανέγνωσε στη Λευκωσία ο Ειδικός Σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Αλβαρο ντε Σότο, ο κ. Ανάν ανέφερε ότι «αφού το σχέδιο έγινε αποδεκτό στο τ/κ δημοψήφισμα και απορρίφθηκε στο ε/κ δημοψήφισμα, τότε η θεμελιώδης συμφωνία δεν θα τεθεί σε ισχύ».  

Η Αθήνα, δια του τότε Κυβερνητικού Εκπρόσώπου, Θεόδωρου Ρουσόπουλου, ανέφερε μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος πως ο κυπριακός λαός αποφάσισε και το αποτέλεσμα είναι σεβαστό από όλους. «Η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στο πλευρό της Κύπρου προσφέροντας της στήριξη και σε συνεργασία με την κυπριακή Κυβέρνηση θα επιδιώξει να παραμείνει ανοικτή η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού» είχε πει ο κ. Ρουσόπουλος. 

Το δημοψήφισμα κεφαλαιοποιήθηκε πολιτικά από Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι υποστήριξαν ότι τα αποτελέσματα δείχνουν ποια πλευρά δεν επιθυμεί λύση. Ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ είχε αναφέρει εξάλλου ότι η Άγκυρα θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για τον τερματισμό της πολιτικής και οικονομικής «απομόνωσης» του ψευδοκράτους. 

Λίγες μέρες μετά το δημοψήφισμα του 2004, την 1η Μαΐου 2004, η Κυπριακή Δημοκρατία κατέστη πλήρες μέλος της ΕΕ στο σύνολο της επικράτειά της, με αναστολή της εφαρμογής του κοινοτικού κεκτημένου στις περιοχές που βρίσκονται υπό κατοχή.  

Ο Εκτελεστικός Διευθυντής του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος, Χρύσης Παντελίδης, που διατέλεσε Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου Παπαδόπουλου, μίλησε στο ΚΥΠΕ για την πορεία προς το δημοψήφισμα μετά τη διάσκεψη στο Μπόυργκενστοκ, ενώ αναφέρθηκε και στις προσπάθειες που ακολούθησαν για μεταστροφή της διεθνούς κοινής γνώμης. 

Στην πορεία για τα δημοψηφίσματα, ο Χρύσης Παντελίδης σημειώνει τη «μεγάλη λύπη και απογοήτευση του Τάσσου Παπαδόπουλου για το γεγονός ότι ενώ η ε/κ κοινότητα και ο ίδιος προσωπικά είχαν όλη την καλή διάθεση και πρόθεση να γίνουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις και αμοιβαίες υποχωρήσεις για να επιτευχθεί η λύση, αυτό δεν κατέστη δυνατό, γιατί πρώτον η Τουρκία παρέμενε αδιάλλακτη και δεύτερον γιατί ο ΓΓ του ΟΗΕ, κατά παράβαση των όρων εντολής, ακόμη και των όρων που αφορούσαν την αποδοχή της επιδιαιτησίας, δεν έκανε επιδιαιτησία ουσιαστικά, αλλά αποδέχτηκε τις 10,5 από τις 11 τουρκικές απαιτήσεις». 

Η λύπη και η απογοήτευση του Τάσσου Παπαδόπουλου ήταν γιατί ούτε τα Ηνωμένα Έθνη δεν τήρησαν στοιχειωδώς τις υποχρεώσεις που έχουν από τον Καταστατικό Χάρτη, ανέφερε ο κ. Παντελίδης, προσθέτοντας πως «φτάσαμε σε ένα κάκιστο σχέδιο το οποίο θα έπρεπε να απορριφθεί».

Αναφερόμενος στην περίοδο της μίας εβδομάδας που μεσολάβησε μετά το Μπόυργκενστογκ και την οριστικοποίηση του σχεδίου Ανάν 5 μέχρι και το διάγγελμα της 7 Απριλίου, ο κ. Παντελίδης είπε ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε μεν την απόλυτη πεποίθηση και πίστη ότι η απόρριψη του σχεδίου Ανάν ήταν η μόνη σωστή και ενδεδειγμένη επιλογή, την ίδια ώρα όμως είχε και την ανάγκη να τεκμηριώσει αυτή την άποψη όσο πιο σωστά και πληρέστερα μπορούσε. 

Για αυτό, συνέχισε, κατέληξε στις 7 Απριλίου σε ένα διάγγελμα με πολύ αναλυτική τεκμηρίωση των αρνητικών διατάξεων του σχεδίου, ενώ έκανε και αναφορά στις ελάχιστες θετικές διατάξεις. 

Ήταν μια δύσκολη περίοδο γιατί ήταν μεν εμφανής η επικράτηση του ‘Όχι’ σε επίπεδο κοινωνίας, κλίματος, δυναμικής ανάμεσα στους ψηφοφόρους, αλλά όντας Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε και την αναπόφευκτη αγωνία να διατηρηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο κλίμα ενότητας, είπε ο κ. Παντελίδης. 

Αναφέρθηκε παράλληλα στην εκστρατεία που ξεκίνησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος, από το βράδυ του δημοψηφίσματος, ώστε να μην υπάρξει τίποτα που να διασαλεύσει την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ την 1η Μαΐου του 2004 και για να ανατραπεί η αρνητική εικόνα που αναπόφευκτα δημιουργήθηκε, σημειώνοντας ότι οι Ελληνοκύπριοι απέρριψαν το σχέδιο Ανάν και όχι την λύση. «Θεωρώ ότι πέτυχε ο Τάσσος Παπαδόπουλος στη διαχείριση αυτού του αποτελέσματος με πολλή δυσκολία» είπε, προσθέτοντας  ότι απόδειξη αυτού ήταν η συμφωνία που επιτεύχθηκε δύο χρόνια μετά, την 8η Ιουλίου 2006, όπου δημιουργήθηκαν οι βάσεις για μια νέα διαπραγματευτική διαδικασία απαλλαγμένη από το σχέδιο Ανάν.

 Όσον αφορά τις αντιδράσεις του διεθνή παράγοντα και της ΕΕ, ο κ. Παντελίδης είπε ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε συναίσθηση ότι στην περίπτωση απόρριψης ενός σχεδίου που προτείνεται από τον ΟΗΕ θα ήταν αναπόφευκτο ένα αρνητικό κλίμα απέναντι σε αυτούς που το απορρίπτουν. 

ΝΑΤΟ: Ιστορική ευκαιρία η ειρηνευτική συμφωνία στο Αφγανιστάν

“Οι πολιτικοί παράγοντες του Αφγανιστάν πρέπει να αδράξουν αυτήν την ευκαιρία για ειρήνη”

“Η προοπτική έναρξης των διαπραγματεύσεων για την επίτευξη μιας συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας στο Αφγανιστάν αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία για τον τερματισμό της μακρόχρονης σύγκρουσης και όλες οι πλευρές πρέπει να ενεργήσουν για να εκπληρώσουν επειγόντως τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει για τη μείωση της βίας και για την επίτευξη ειρήνης”, ανακοίνωσε σήμερα το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο του ΝΑΤΟ, που συνήλθε για να εξετάσει τις εξελίξεις.

“Καλούμε επειγόντως τους πολιτικούς ηγέτες του Αφγανιστάν και τους υποστηρικτές τους να έρθουν μαζί για να επιλύσουν τις διαφορές τους και να σχηματίσουν μια περιεκτική κυβέρνηση. Οι πολιτικοί παράγοντες του Αφγανιστάν πρέπει να αδράξουν αυτήν την ευκαιρία για ειρήνη”, σημειώνουν τα μέλη της συμμαχίας.

“Το τρέχον επίπεδο βίας που προκαλούν οι Ταλιμπάν δεν είναι αποδεκτό. Καλούμε επειγόντως τους Ταλιμπάν να μειώσουν τη βία και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις που ευνοούν την έναρξη διαπραγματεύσεων. Το ΝΑΤΟ καλεί περαιτέρω τους Ταλιμπάν να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους για να διασφαλίσουν ότι οι τρομοκράτες δεν θα βρουν ξανά ασφαλές καταφύγιο στο αφγανικό έδαφος”, σημειώνουν.

“Χαιρετίζουμε τη σύσταση μιας αποκλειστικής διαπραγματευτικής ομάδας που θα εκπροσωπεί την Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν. Καλούμε τους Ταλιμπάν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με αυτήν την ομάδα χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, η οποία θεωρείται βασικό στοιχείο της συμφωνίας ΗΠΑ-Ταλιμπάν. Αναμένουμε από αυτές τις διαπραγματεύσεις να οδηγήσουν σε μια διαρκή και ολοκληρωμένη ειρηνευτική συμφωνία που θα θέσει τέρμα στη βία, θα προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Αφγανών, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών, θα τηρήσει το κράτος δικαίου και θα διασφαλίσει ότι το Αφγανιστάν δεν θα ξαναχρησιμοποιηθεί ποτέ ως ασφαλές καταφύγιο για τρομοκράτες”, αναφέρουν.

“Το ΝΑΤΟ ενθαρρύνει και τις δύο πλευρές να επιδείξουν καλή θέληση επιταχύνοντας την απελευθέρωση των κρατουμένων, ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης και αγκαλιάζοντας το αίτημα της διεθνούς κοινότητας για άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός. Η συνεχιζόμενη εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 υπογραμμίζει τον επείγοντα χαρακτήρα αυτών των μέτρων. Καλούμε τους Ταλιμπάν να παίξουν το ρόλο τους για να αποτρέψουν την εξάπλωση του COVID-19 μεταξύ του αφγανικού λαού”, σημειώνουν οι σύμμαχοι.

Το ΝΑΤΟ τέλος επιβεβαιώνει τη μακροχρόνια δέσμευσή του προς το Αφγανιστάν και τις αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας, με τις οποίες το ΝΑΤΟ και οι εταίροι του έχουν πολεμήσει ο ένας δίπλα στον άλλο για την επιδίωξη της ασφάλειας και της σταθερότητας.

ΗΠΑ: Μετά το Roosevelt, κρούσματα κορονοϊού και σε αντιτορπιλικό του πολεμικού ναυτικού

Το αμερικανικό Πεντάγωνο επιβεβαίωσε σήμερα πως έχει εκδηλωθεί μία εστία κορονωϊού σε ένα αντιτορπιλικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Τζόναθαν Χόφμαν, μιλώντας κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων, επιβεβαίωσε το κρούσμα στο πλήρωμα του αντιτορπιλικού Kidd, του οποίου την ύπαρξη μετέδωσε για πρώτη φορά το πρακτορείο Reuters.

Στο τηλεγράφημά του το Reuters επικαλείτο Αμερικανούς αξιωματούχους, οι οποίοι τόνιζαν πως περισσότεροι από δώδεκα ναύτες είχαν διαγνωσθεί θετικοί στον κορονωϊό.

Ο Χόφμαν πάντως αρνήθηκε να απαντήσεις στις ερωτήσεις σχετικά με κάποιον συγκεκριμένο αριθμό κρουσμάτων στο Πολεμικό Ναυτικό.

Ωστόσο τόνισε πως ένα από τα μέλη του πληρώματός του που προσβλήθηκαν από τον ιό, διακομίσθηκαν με ιατρικά μέσα από το σκάφος, το οποίο σταμάτησε τις επιχειρήσεις του.

Υπενθυμίζεται πως αυτό είναι το δεύτερο κρούσμα κορωνοϊού στο αμερικανικό ναυτικό, μετά το κρούσμα στο αεροπλανοφόρο Roosevelt, το οποίο είχε προκαλέσει την αποπομπή και του Μπρετ Κρόζιερ,επειδή αποκάλυψε στα ΜΜΕ ότι δεκάδες ναύτες είχαν μολυνθεί από τον ιό.

Drones και στοχευμένες δολοφονίες

Το πρωινό της 16ης Νοεμβρίου του 2001, εν μέσω της αμερικανικής επέλασης στo Αφγανιστάν, ο Μοχάμεντ Ατέφ, υπαρχηγός και στρατιωτικός υπεύθυνος της Αλ Κάιντα, έπεφτε νεκρός, όταν μια βόμβα που εκτοξεύτηκε από μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) χτύπησε το κρησφύγετό του στην Ανατολική Καμπούλ. Η δολοφονία του Ατέφ είναι η πρώτη επίθεση που πραγματοποιείται από μη επανδρωμένο αεροσκάφος στην Ιστορία, καθώς μέχρι τότε αυτά χρησιμοποιούνταν μόνο για τη συλλογή πληροφοριών και επιτήρησης.

Επιτήρηση και συλλογή πληροφοριών

Η ιστορία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών εκτείνεται στον χρόνο και οι ρίζες τους εντοπίζονται στη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα, όταν το Βασιλικό Ναυτικό της Μεγάλης Βρετανίας ανέπτυξε τα “Queen Bee”. Τα κατευθυνόμενα αυτά αεροσκάφη χρησίμευαν ως κινούμενοι στόχοι, για την εξάσκηση του Ναυτικού και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των χτυπημάτων του απέναντι σε εναερίους στόχους.

Τα drones έγιναν ουσιαστικό στρατιωτικό εργαλείο μονάχα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Τότε, τα αμερικανικά Lightening Bugs έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη συγκέντρωση πληροφοριών για τις θέσεις των Βιετκόνγκ αλλά και την επιτήρηση της Κίνας.

Στη πραγματικότητα όμως, τα drones έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι των πολεμικών επιχειρήσεων από τους Ισραηλινούς, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Φθοράς (1967-1973). Τότε, η πανίσχυρη ισραηλινή στρατιωτική βιομηχανία ανέπτυξε ακόμα πιο αναβαθμισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία συγκέντρωναν πληροφορίες που με τη σειρά τους αξιοποιούνταν σε πραγματικό χρόνο για την εξουδετέρωση στόχων μέσω προληπτικών χτυπημάτων από την ισραηλινή αεροπορία.

Drones και πόλεμος κατά της τρομοκρατίας

Η μετατροπή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε επιθετικό όπλο εγκαινιάστηκε από τις ΗΠΑ στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας, όταν οι στοχευμένες δολοφονίες μέσω των drones έγινε ένας από τους βασικούς πυλώνες της αμερικανικής στρατηγικής. Αν ο Τζορτζ Μπους θεωρείται ο “εμπνευστής” αυτής της στρατηγικής, δίνοντας έγκριση σε 50 στοχευμένες δολοφονίες, ο Μπάρακ Ομπάμα είναι σίγουρα ο μεγαλύτερος υπέρμαχός της… καθώς εξουσιοδότησε πάνω από 400 επιθέσεις σε Αφγανιστάν, Υεμένη και Πακιστάν.

Οι επιθέσεις μέσω drones προσέφεραν στους Αμερικανούς ένα σημαντικό όπλο στη μάχη κατά της Αλ Κάιντα και των ισλαμιστικών τρομοκρατικών δικτύων σε άλλες χώρες της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής, εξουδετερώνοντας σημαίνοντα στελέχη τρομοκρατικών οργανώσεων. Την ίδια όμως στιγμή, προκάλεσαν τον θάνατο χιλιάδων αμάχων. Μόνο στο Πακιστάν υπολογίζεται πως, κατά την περίοδο 2001-2012, τα αμερικανικά drones σκότωσαν 3.000 αμάχους.

Τον “αμερικανικό δρόμο” της ανάπτυξης επιθετικών drones δεν άργησε να ακολουθήσει και το Ισραήλ, το οποίο χρησιμοποίησε τα drones για επιθετικές ενέργειες απέναντι στη Χαμάς κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Cast Lead (Συμπαγές Μολύβι) και τους βομβαρδισμούς της Λωρίδας της Γάζας (27 Δεκεμβρίου 2008 έως 18 Ιανουαρίου 2009).

Drones… γιατί πολύ απλά δουλεύει

Παρά το γεγονός πως οι επιθέσεις μέσω drones έχουν προκαλέσει την κατακραυγή ανθρωπιστικών οργανώσεων αλλά και κυβερνήσεων, για μια σειρά αναλυτών θεωρούνται ακόμα και σήμερα αξιόπιστη και αποτελεσματική μέθοδος καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Όπως χαρακτηριστικά έχει πει ο Ν. Μπάιμαν, “η επιλογή των στοχευμένων δολοφονιών μέσω drones θα συνεχιστεί… γιατί πολύ απλά δουλεύει… και μάλιστα με χαμηλό κόστος και ρίσκο”.

Η επιχειρηματολογία υπέρ της χρήσης drones για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας βασίζεται σε τρεις βασικές υποθέσεις. Πρώτον, ότι πετυχαίνουν σημαντικά αποτελέσματα χωρίς τη χρήση “ακριβών” συμβατικών μεθόδων πολέμου. Δεύτερον, ότι συγκριτικά με τις μεγάλες επιχειρήσεις έχουν πολύ λιγότερο αντίκτυπο στη ζωή των αμάχων. Τρίτον, ότι η αίσθηση του αιφνιδιασμού και της διαρκούς απειλής δημιουργεί επιχειρησιακές δυσκολίες στα τρομοκρατικά δίκτυα.

Από όπλο των ισχυρών… όπλο των αδυνάμων

Από το 2015, το Ισλαμικό Κράτος είχε επενδύσει στην ανάπτυξη των μη επανδρωμένων αεροσκαφών για να αντισταθμίσει την έλλειψη αεροπορικής ισχύος. Σύμφωνα με αναλυτές, η “σπουδή” της οργάνωσης του Αλ Μπαγκντάτι προς την ανάπτυξη των drones έκανε το Ισλαμικό Κράτος ικανό να κερδίσει εναέρια στρατιωτική υπεροχή έναντι των ιρακινών και συριακών δυνάμεων, η οποία αποκαταστάθηκε μόνο μετά την εμπλοκή των Αμερικανών και των Ρώσων.

Το Ισλαμικό Κράτος δεν ήταν όμως η πρώτη οργάνωση που χρησιμοποίησε την τεχνολογία των drones είτε για τη συλλογή πληροφοριών είτε για τη διεξαγωγή επιθετικών ενεργειών. Ιστορικά, η πρώτη οργάνωση που φέρεται να χρησιμοποίησε drones ήταν η Χεζμπολάχ και μετέπειτα η Χαμάς, οι οποίες, με τη βοήθεια του Ιράν, προχώρησαν στην κατασκευή κατασκοπευτικών drones για επιχειρήσεις εναντίον του Ισραήλ.

Η χρήση όμως των drones έγινε όπλο και των “αδύναμων” κρατών του διεθνούς συστήματος. Τα κράτη αυτά, με κόστος που δεν ξεπερνά τα 300 δολάρια, έχουν την δυνατότητα να παρασκευάζουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με στόχο είτε τη συλλογή πληροφοριών, είτε τη διεξαγωγή επιθετικών ενεργειών είτε τη δημιουργίας του αισθήματος της διαρκούς ανασφάλειας και απειλής απέναντι στους περιφερειακούς τους αντιπάλους.

Η χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών θεωρείται όπλο που μπορεί με ακρίβεια, χαμηλό κόστος και μηδαμινό ρίσκο να πετύχει σημαντικούς στρατιωτικούς στόχους. Υπ’ αυτό το πρίσμα, τα drones θα συνεχίζουν να βρίσκονται στο επίκεντρο του πολιτικο-στρατιωτικού ενδιαφέροντος.

Η έντονη κριτική δεν φαίνεται ικανή να κάνει τα κράτη να εγκαταλείψουν αυτή τη στρατηγική… αλλά μάλλον το αντίθετο, δηλαδή να τα αναβαθμίσουν περαιτέρω. Εκτιμάται πως τα επόμενα χρόνια, το βασικό στοίχημα των μεγάλων στρατιωτικών βιομηχανιών είναι η παραγωγή drones με ακόμα μεγαλύτερη αυτονομία και άρα πολύ μεγαλύτερες επιχειρησιακές ικανότητες, αλλά και η επίτευξη μεγαλύτερης ακρίβειας στα χτυπήματα μέσω της τεχνητής νοημοσύνης.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ