Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

….Σε μία δεύτερη, πιο προσεκτική, ανάγνωση και θέαση της εκδήλωσης του νεκρόφιλου τουρκικού εθνικισμού για τον Αχμέτ Σαδήκ, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σκηνοθετημένη υπερ-έκθεση σύσσωμου του τουρκικού βαθέος παρακράτους με τους επιτελείς των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, σε πρώτο πλάνο, να πλαισιώνουν μαζί με τον Χουλουσί Ακάρ τον Λεβέντ Σαδήκ.

….Στην μέχρι σήμερα ανάλυση της τουρκικής τακτικής βλέπουμε ότι η διατήρηση του casus belli λειτουργεί ως επιχείρημα νομιμοποιήσεως ενδεχόμενης τουρκικής επιθετικής ενέργειας στο μέλλον και την δημιουργία εντάσεως στο Αιγαίο, κλιμακούμενης αναλόγως των συνθηκών, μέχρι η Τουρκία να βρεθεί στην πλεονεκτική θέση, εξασφαλίζοντας την ανοχή της διεθνούς κοινότητας για τις τουρκικές διεκδικήσεις στην περιοχή.

….Έχοντας ως πυρήνα ανάλυσης την Μάχη του Έβρου παρατηρούμε ότι βασική επιχειρησιακή επιδίωξη του προαιώνιου εχθρού της Ελλάδας, είναι η δημιουργία μιας κατάστασης που θα οδηγήσει σε παρατεταμένη φθορά μέσων και προσωπικού που μπορεί να προκαλέσει κόπωση. Σε πρώτο πλάνο η τουρκική πλευρά δεν προβάλλει στρατιωτικές δυνάμεις αλλά το σώμα της στρατοχωροφυλακής για να μπορεί να δικαιολογεί και το αφήγημα της “μη στρατιωτικοποίησης του Έβρου”. Οι πληροφορίες ωστόσο αναφέρουν ότι παρατηρείται ανακύκληση των μονάδων της περιοχής της Αν. Θράκης σε εμπόλεμες ζώνες προκειμένου ν’ αποκτήσουν εμπειρίες από πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις.

…Η παρουσία των ενστόλων επιτελών στην εκδήλωση για τον Αχμέτ Σαδήκ μπορεί να σηματοδοτεί το ενδεχόμενο μιας κλιμάκωσης της τουρκικής τακτικής στον Έβρο με τις στρατιωτικές δυναμεις να είναι “πίσω” από όλα. Αυτή είναι ίσως και η πιο ενδιαφέρουσα σημειολογική παρατήρηση από τα πλάνα της εκδήλωσης όπου βλέπαμε την οικογένεια Λεβέντ Σαδήκ να πλαισιώνεται από τις τουρκικές στρατιωτικές δομές εκπέμποντας ένα πολύ συγκεκριμένο μήνυμα, το οποίο είχαμε επισημάνει και στο Komotinipress, και για το οποίο ο Λεβέντ Σαδήκ μας απείλησε με εξώδικα και αγωγές.

…Το παραερντογανικό καθεστώς ετοιμάζοντας την διάδοχη κατάσταση στα ανάκτορα του παραπέοντος Ρ.Τ. Ερντογάν φαίνεται ότι επιλέγει την Θράκη (κι όχι μόνον τον Έβρο) για να δημιουργήσει ένα δεύτερο μέτωπο στο οποίο η Ελλάδα θα πρέπει να αφιερώσει πόρους, προσωπικό και κυρίως δυναμική σε έναν πολυδιάστατο υβριδικό πόλεμο πέρα από τα συμβατικά σχέδια τύπου Balyoz, Egemen, Ertugrul και την προσβολή θέσεων του Δ’ΣΣ . Αυτό που θα πρέπει ίσως να μας απασχολήσει είναι η ανάπτυξη υποδομής υποστηρίξεων των τουρκικών επιχειρήσεων ανόρθοδοξου πολέμου και ο εντοπισμός των συστατικών στοιχείων που έχουν αναλάβει την εκτέλεση ενός τέτοιου σχεδίου.

…Η εκδήλωση στην Άγκυρα εντάσσεται στην εργαλειοποίηση του μουσουλμανικού παραϊερατείου της Θράκης με το παραερντογανικό καθεστώς να έχει στήσει σε όλη την Ευρώπη ένα δίκτυο ελεγχόμενων από την Τουρκία μουσουλμανικών θυλάκων με σκοπό την άσκηση επιρροής στις χώρες φιλοξενίας. Οι μειονότητες σε όλη τη Δύση σταδιακά απαιτούν δικαιώματα και συνθήκες αυτονομίας οι οποίες υπονομεύουν τα κράτη και τις κοινωνίες.

…Η εκδήλωση στην Άγκυρα συμπίπτει με τον προβληματισμό που υπάρχει σε εξειδικευμένους αναλυτές οι οποίοι επισημαίνουν ότι “η ελληνική εξωτερική πολιτική βασίστηκε στη νομιμότητα του διεθνούς δικαίου και κυρίως , στα τριμερή σχήματα συνεργασίας με την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ, στην συνέχεια και με τα ΗΑΕ, προκειμένου να καταδείξει ότι η δημιουργία ενός άξονα ενισχύει την ελληνική πολιτική και μπορεί να περιορίσει ή και να απομονώσει την Τουρκία. Και αυτή η οπτική αποσυντίθεται , οπότε η Ελλάδα, θα πρέπει πλέον να ανασυγκροτήσει την πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο και αν θέλει να διατηρήσει τα τριμερή σχήματα, αυτά πρέπει να αποκτήσουν γερές βάσεις . Οι διαρκείς διακηρύξεις χωρίς στρατηγικό βάθος, αποδείχθηκαν αδιέξοδες και χάθηκαν μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον.”

…Να μην ξεχνάμε επίσης ότι η εκδήλωση στην Άγκυρα συμπίπτει με την άφιξη του νέου Πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία, το non-paper για τον East-Med και τον δικό μας προβληματισμό για τον ρόλο των ΗΠΑ στην Θράκη. Είχαμε επισημάνει σε πρόσφατο σημείωμά μας αναφορικά με την multi track διπλωματία των ΗΠΑ ότι αυτή αναπτύσσει συγκεκριμένους βραχίονες δράσης και είχε ως έναν από τους κυρίως ενδιάμεσους στόχους την συμβολική καθιέρωση του ΚΙΕΦ ώς έναν κύριο πολιτικό δίαυλο με συντονιστικό ρόλο του μειονοτικού παραϊερατείου.Επιπλέον συνδέεται και με την ενορχηστρωμένη τουρκική προπαγάνδα που σκοπίμως παρουσιάζει την αμερικανική παρουσία των ΗΠΑ στην Αλεξανδρούπολη ως μία (υπερμεγενθυμένη) απειλή για τα τουρκικά συμφέροντα ενώ δεν σταματάει να βάλλει κατά του Δ’ΣΣ και να δημιουργεί σύγχυση στα σύνοικα στοιχεία θεωρώντας την παρουσία του Ελληνικού Στρατού εντός της Επικρατείας ως απειλή για τα “τουρκικά (πομακο)χώρια”.

….Αντί επιλόγου…