Επικίνδυνα κλιμακώνεται η κατάσταση στη Μαύρη Θάλασσα, με την Caspian Pipeline Consortium να αναστέλλει εκ νέου τις φορτώσεις πετρελαίου μετά τον νέο γύρο επιθέσεων εναντίον δεξαμενόπλοιων ελληνικών συμφερόντων.
Τελευταία επεισόδια αποτελούν τα πλήγματα με drones κατά των δεξαμενόπλοιων «Marathi», της Dynacom Tankers συμφερόντων Γιώργου Προκοπίου, και «Nissos Sifnos», της Okeanis Eco Tankers συμφερόντων της οικογένειας Αλαφούζου.
Το «Nissos Sifnos» βρισκόταν στο θαλάσσιο τερματικό της CPC για τη φόρτωση αργού πετρελαίου προέλευσης Καζακστάν, το οποίο δεν εμπίπτει στο καθεστώς των δυτικών κυρώσεων. Από το χτύπημα προκλήθηκε πυρκαγιά, η οποία κατασβέστηκε, ενώ δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί μελών του πληρώματος ή θαλάσσια ρύπανση. Το πλοίο υπέστη περιορισμένες ζημιές.
Το «Marathi» χτυπήθηκε ενώ βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τις εγκαταστάσεις της CPC, αναμένοντας να προσεγγίσει το τερματικό.
Το Κίεβο δεν έχει αναλάβει επισήμως την ευθύνη ειδικά για τα δύο αυτά πλήγματα —και πώς θα μπορούσε, άλλωστε, χωρίς να προκαλέσει σοβαρές διπλωματικές αντιδράσεις—, ωστόσο ουκρανικές στρατιωτικές πηγές έχουν επιβεβαιώσει επιχειρήσεις κατά δεξαμενόπλοιων και άλλων πλοίων στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.
Από την πλευρά της, η Caspian Pipeline Consortium, στην οποία συμμετέχουν μεταξύ άλλων η κρατική KazMunayGas του Καζακστάν, η ρωσική Lukoil και οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί Chevron και ExxonMobil, έκανε λόγο για τρομοκρατικές επιθέσεις.
Πρόκειται, σύμφωνα με την κοινοπραξία, για ενέργειες που υπονομεύουν την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τις ζωές των διεθνών πληρωμάτων.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, καθώς δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα που στοχοποιούνται πλοία των Dynacom και Okeanis, ενώ είχαν προηγηθεί ανάλογα πλήγματα κατά άλλων δεξαμενόπλοιων που προσέγγιζαν τις εγκαταστάσεις της CPC.
Και εδώ προκύπτει το βασικό ερώτημα: ποια ακριβώς είναι η στρατιωτική και πολιτική λογική πίσω από την επίθεση σε πλοία που μεταφέρουν καζακικό και όχι ρωσικό πετρέλαιο;
Μέσω του αγωγού και του τερματικού της CPC διακινείται περίπου το 80% των εξαγωγών πετρελαίου του Καζακστάν. Πρόκειται κατά κύριο λόγο για αργό που δεν βρίσκεται σε καθεστώς δυτικών κυρώσεων. Επομένως, η επίθεση σε δεξαμενόπλοια που το μεταφέρουν δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί ως επιχείρηση κατά του λεγόμενου ρωσικού «σκιώδους στόλου».
Αντιθέτως, δημιουργείται η εικόνα ότι το Κίεβο διευρύνει ανεξέλεγκτα το πεδίο των επιχειρήσεών του, αδιαφορώντας για την εθνικότητα των πλοίων, την προέλευση των φορτίων και τον κίνδυνο για τα πληρώματα και το περιβάλλον.
Το περιστατικό δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Είναι στοχευμένο, αφορά ελληνικά ναυτιλιακά συμφέροντα και έρχεται σε συνέχεια προηγούμενων επιθέσεων.
Καλό θα ήταν, λοιπόν, η Αθήνα να ξεκαθαρίσει επιτέλους τι ακριβώς συμβαίνει στις σχέσεις της με το «σύμμαχο» Κίεβο.
Η κυβέρνηση οφείλει να ζητήσει επίσημες εξηγήσεις, να απαιτήσει εγγυήσεις για την ασφάλεια των ελληνόκτητων πλοίων και να καταστήσει σαφές ότι η πολιτική και στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία δεν αποτελεί λευκή επιταγή για επιθέσεις κατά της ελληνικής ναυτιλίας.
Γιατί η συμμαχία δεν μπορεί να λειτουργεί μονόπλευρα.
Η Ελλάδα έχει στηρίξει πολιτικά, διπλωματικά και στρατιωτικά την Ουκρανία από την πρώτη στιγμή. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, από την πλευρά του, όχι μόνο δεν φαίνεται να υπολογίζει τις συνέπειες των ουκρανικών επιχειρήσεων για τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά δεν έχει διανοηθεί να αρθρώσει μία καθαρή λέξη για την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Νισάφι πια με τον… σύμμαχο Ζελένσκι.
