Ενώπιον των Ευρωπαίων ομολόγων του θέτει σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης τη νέα τουρκική πρόκληση εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με την αποστολή του πλωτού γεωτρύπανου “Γιαβούζ” στην κυπριακή ΑΟΖ.

Σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα εγείρει το θέμα κατά πολύ έντονο τρόπο, στο πλαίσιο της παρέμβασής του κατά τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με τηλεδιάσκεψη, που θα ξεκινήσει στις 4 το απόγευμα ώρα Κύπρου (και ώρα Ελλάδας).

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ με τον Τούρκο ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου κατά τη διάρκεια της οποίας συζητήθηκε αυτό το θέμα, ο τελευταίος υποστήριξε πως “η Τουρκία προστατεύει τα δικαιώματα της στην Ανατολική Μεσόγειο και ασκεί τα νόμιμα κυριαρχικά της δικαιώματα”.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες μιλούν για αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη-μέλη, την οποία ωστόσο δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ο παροιμιώδης «ελέφαντας στο δωμάτιο» δεν είναι άλλος από τα περίφημα ευρωομόλογα ή κορωνο-ομόλογα, όπως αποκαλούνται τελευταία.

Στόχος του εγχειρήματος είναι η κοινή ανάληψη χρέους από όλα τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, με κοινή εθύνη για την αποπληρωμή του κεφαλαίου, αλλά και των τόκων και με προοπτική να διαμοιραστούν τα χρήματα, ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός. Αυτό σημαίνει ότι οι οικονομικά ισχυρές χώρες θα πλήρωναν υψηλότερο επιτόκιο από αυτό που καταβάλλουν σήμερα, ενώ αντιστοίχως θα μειωνόταν το βάρος των τόκων για τους οικονομικά ασθενέστερους. Εάν όμως ένας από τους οφειλέτες κήρυττε στάση πληρωμών, τα υπόλοιπα κράτη-μέλη θα έπρεπε να επωμισθούν τις υποχρεώσεις του, δηλαδή την αποπληρωμή των δανείων του.

Εννέα οι «πρόθυμοι» για το ευρωομόλογο

 Ασφαλώς είναι μία ελκυστική προοπτική για χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, που έχουν ήδη υψηλό δημόσιο χρέος και θα προτιμούσαν τη χρηματοδότηση μέσω κοινού ομολόγου από μία προσφυγή στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Το ευρωομόλογο στηρίζουν επίσης η Γαλλία και άλλες έξι ευρωπαϊκές χώρες. Την ίδια στιγμή Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία και Γερμανία επιμένουν στην άρνησή τους, γιατί φοβούνται ότι ένα κοινό ομόλογο θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου. Το επιχείρημά τους: οι ενδιαφερόμενες χώρες θα έβλεπαν το ευρωομόλογο ως «λευκή κάρτα», ώστε πάλι να αναβάλουν πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Να μην εξυγιάνουν τον προϋπολογισμό τους, να μην εκσυγχρονίσουν την αγορά εργασίας, τα συστήματα κοινωνικής ασφαλισης, τη φορολογική νομοθεσία τους.

Τα ευρωομόλογα είναι ο «λάθος δρόμος» για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες της πανδημίας, επανέλαβε η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ μιλώντας, τη Δευτέρα, στο προεδρείο του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU). Στη συνεδρίαση που έγινε μέσω τηλεδιάσκεψης επήλθε συμφωνία, επισημαίνουν οι συμμετέχοντες, ότι μία κοινή ανάληψη κινδύνου θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία. Ενδεικτικό το σχόλιο του Φρίντριχ Μερτς, άλλοτε επικεφαλής της Κ.Ο. του κόμματος, ο οποίος διεκδικεί την προεδρία των Χριστιανοδημοκρατών. Σε μήνυμά του μέσω Twitter ο Μερτς επισημαίνει ότι μέχρι στιγμής η Ιταλία δεν αποδέχεται την οικονομική βοήθεια που διαθέτει η ΕΕ (μέσω του ESM) και προφανώς «αυτό δείχνει ότι η Ιταλία δεν αντιμετωπίζει καμία επείγουσα ανάγκη χρηματοδότησης, αλλά προσπαθεί να πιάσει απάγκιο σε εποχές κορωνοϊού για να εξασφαλίσει άνευ ορίων αναχρηματοδότηση του κρατικού προϋπολογισμού…»

Ένας για όλους, όλοι για έναν;

 Ήδη στην περίοδο της ευρω-κρίσης κάποιοι πρότειναν την έκδοση ευρωομολόγων. Το 2010 η Άνγκελα Μέρκελ, μιλώντας στην Ομοσπονδιακή Βουλή, απαντούσε ότι «κάθε βραχυπρόθεσμη απόφαση για σταθεροποίηση ενός κράτους-μέλους πρέπει να συνάδει με τους μακροπρόθεσμους στόχους για τη σταθερότητα της οικονομικής και νομισματικής ένωσης ως συνόλου». Ήταν η εποχή που Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία βρίσκονταν ενώπιον της χρεοκοπίας. Η Μέρκελ έλεγε ότι «ο γερμανικός λαός εγκατέλειψε το μάρκο, έχοντας εμπιστοσύνη σε ένα σταθερό ευρώ και αυτή η εμπιστοσύνη δεν επιτρέπεται να πληγεί σε καμία περίπτωση». Γι αυτό, συμπλήρωνε, «καλός Ευρωπαίος δεν είναι εκείνος που παρέχει γρήγορη βοήθεια, αλλά εκείνος που τηρεί τις ευρωπαϊκές συνθήκες και το εκάστοτε εθνικό δίκαιο, διασφαλίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη σταθερότητα στην ευρωζώνη».

Πράγματι, το άρθρο 125 της Συνθήκης αναφέρει ότι κάθε κράτος-μέλος αναλαμβάνει την ευθύνη για το χρέος του. Από το 1993 η Γερμανία είχε ξεκαθαρίσει ότι η συγκεκριμένη ρήτρα («no-bail-out») αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της στο ευρώ. Ο τότε υπουργός Οικονομικών Τέο Βάιγκελ ξεκαθάριζε ότι «δεν αναλαμβάνουμε χρέη άλλων χωρών, δεν θα γίνουμε κοινότητα χρέους». Τον Ιούνιο του 2012 η Άνγκελα Μέρκελ δήλωνε ότι «εργαλεία όπως τα ευρωομόλογα, τα euro-bills ή το Ταμείο Κοινής Ευθύνης όχι μόνο αντίκεινται στο γερμανικό Σύνταγμα, αλλά θεωρώ ότι και από οικονομικής απόψεως είναι λανθασμένα και αντιπαραγωγικά». Αντ’ αυτού η Μέρκελ πρότεινε να καθιερωθεί το δίκαίωμα άμεσης πρόσβασης (Durchgriffsrecht) στον οικονομικό έλεγχο χωρών που παραβιάζουν τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. Ωστόσο ποτέ δεν στήριξε την πρόταση να θεσπιστεί το αξίωμα ενός Υπουργού Οικονομικών της ΕΕ, εκτιμώντας πως μία τέτοια απόφαση θα κατέλυε την εθνική κυριαρχία σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής.

Τι πιστεύουν οι ίδιοι οι πολίτες;

 Σε εποχές πανδημίας οι ίδιοι οι Γερμανοί φαίνονται πάντως πιο δεκτικοί στην ιδέα των ευρωομολόγων απ΄ότι στην περίοδο της ευρω-κρίσης. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις περίπου το 40% των Γερμανών στηρίζει τη σχετική πρόταση. Εξίσου μεγάλο, γύρω στο 40%, είναι το ποσοστό εκείνων που την απορρίπτουν, ενώ ένας στους πέντε παραμένει αναποφάσιστος. Την ίδια στιγμή στην Ιταλία επικρατούν έντονες αντιδράσεις για την άρνηση του Βερολίνου να συναινέσει στην έκδοση ευρωομολόγων. Σύμφωνα με πρόσφατη σφυγμομέτρηση το 52% των Ιταλών θεωρεί «πιο φιλική χώρα» την Κίνα, ενώ το 45% αναφέρει ως «πιο εχθρική χώρα» τη Γερμανία.

Η συζήτηση περί ευρωομολόγων ανακαλεί μνήμες του 2013, όταν η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) καθιερωνόταν ως το νέο δεξιό-φιλελεύθερο, αλλά και ευρω-σκεπτικιστικό κόμμα της Γερμανίας. Στα επόμενα χρόνια, με αφορμή την προσφυγική κρίση, η AfD εξελίχθηκε σε ακροδεξιό κόμμα, διατηρώντας τον αντιευρωπαϊκό της προσανατολισμό. Η συναίνεση του Βερολίνου στα ευρωομόλογα θα ήταν βούτυρο στο ψωμί της AfD, προσφέροντας την ευκαιρία για μία καμπάνια αντίστοιχη με εκείνη που είχε οδηγήσει στην έξοδο της Μ.Βρετανίας από την «ΕΕ των 28». Επιπλέον, επισημαίνουν οι αντίπαλοι του εγχειρήματος, η έκδοση ευρωομολόγου θα είχε υψηλό αντίτιμο για τους Γερμανούς φορολογούμενους ακόμη κι αν δεν υπήρχε κοινή ανάληψη οικονομικού κινδύνου. Και αυτό γιατί τα όποια νέα χρέη θα έπρεπε να προστεθούν στις ήδη υπάρχουσες υποχρεώσεις της Γερμανίας, που μόνο για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξεπερνούν πλέον το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ, ανεβάζοντας κατ΄αντιστοιχία τους τόκους αποπληρωμής. Μία άνοδος του επιτοκίου κατά 1% συνεπάγεται πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση δισεκατομμυρίων.

«Ομόλογα ανοικοδόμησης» ο συμβιβασμός;

Απομένει λοιπόν να δούμε που θα καταλήξει, αν καταλήξει ήδη την Πέμπτη, η κρίσιμη σύνοδος κορυφής μέσω τηλεδιάσκεψης. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τελικά οι Γερμανοί θα υποχωρήσουν, τουλάχιστον εν μέρει, δίνοντας τη συγκατάθεσή τους για ένα ομολογιακό δάνειο ειδικού σκοπού και περιορισμένης χρονικής διάρκειας, το οποίο θα φέρει την ονομασία «ομόλογο ανοικοδόμησης». Είναι μία ιδέα, την οποία στηρίζουν και επιφανείς Γερμανοί οικονομολόγοι.

Πηγη: DW – Σαμπίνε Κίνκαρτς

Μνημόνια, τρόικα, Σόιμπλε, κούρεμα χρέους, εκλογές, μεγάλες υποσχέσεις, φρούδες ελπίδες. Κρίσιμες στιγμές και πρώτα διδάγματα από μία δεκαετία που σημάδεψε τη νεότερη ελληνική ιστορία.

Με ένα δριμύ «κατηγορώ» για τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τις αγορές αρχίζει το διάγγελμα που απευθύνει ο Γιώργος Παπανδρέου από το γραφικό Καστελλόριζο. Όμως το μήνυμα είναι αισιόδοξο, η μέρα ηλιόλουστη κι ο συμβολισμός ξεκάθαρος: μπαίνουμε σε «απάνεμο λιμάνι» για να «ξαναφτιάξουμε το σκάφος μας», λέει ο τότε πρωθυπουργός. Μόνο που η Ελλάδα δεν μπορεί να πληρώσει ούτε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Ευρώπη και ΔΝΤ δίνουν δάνεια ύψους 110 δις ευρώ, αλλά απαιτούν αυστηρή επιτήρηση από την «τρόικα». Στόχος η επιστροφή στις αγορές σε ενάμιση χρόνο. Μέχρι να επιτευχθεί, θα περάσουν πολλά «κατηγορώ» για προηγούμενες κυβερνήσεις, πολλά μνημόνια, πολλά δάνεια. Και πολλά χρόνια. Ποια διδάγματα προκύπτουν σήμερα, μετά από δέκα χρόνια κρίσης;

 Ο Γερμανός ευρωβουλευτής Μάρκους Φέρμπερ επιμένει στη δημοσιονομική πειθαρχία. «Το δίδαγμα είναι ότι ο καθένας πρέπει να θέτει υπό έλεγχο το χρέος του, ο,τιδήποτε άλλο προκαλεί απώλεια εμπιστοσύνης» λέει ο Γερμανός πολιτικός στην Deutsche Welle. «Αυτό συνέβη στην Ελλάδα το 2010, όμως τα λάθη είχαν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, όταν δεν αξιοποιήθηκε το χαμηλό κόστος αναχρηματοδότησης για τη μείωση χρέους». Σε λάθη του παρελθόντος εστιάζει και ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος, λέγοντας ότι η Ελλάδα δεν είχε προετοιμαστεί σωστά για την ευρωζώνη, ενώ «μέχρι το 2009 είχαμε πολιτική παροχών που έστειλε στα ύψη το έλλειμμα και το χρέος». Επιπλέον, κάνει λόγο για «λάθη σχεδιασμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο», αλλά και για «αποτυχημένο πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ το 2015». Ευθύνες εντός και εκτός συνόρων βλέπει ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Δημήτρης Παπαδημούλης. «Η Ελλάδα με ευθύνη των κυβερνήσεών της, ιδιαίτερα στην πενταετία 2004-2009, δημιούργησε τεράστια ελλείμματα και χρέη που οδήγησαν στη χρεοκοπία» λέει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Deutsche Welle. «Αυτή είναι η ελληνική ευθύνη. Η ευθύνη των δανειστών είναι οι τιμωρητικοί όροι που επιβλήθηκαν για τον δανεισμό. Ήταν το φάρμακο που παρα λίγο να σκοτώσει τον ασθενή…»

Πρωτοβουλίες και εξομολογήσεις Σόιμπλε

Σταθερή παρουσία στο Γιούρογκρουπ είχε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Στα χρόνια της κρίσης γνώρισε επτά διαφορετικούς υπουργούς Οικονομικών από την Ελλάδα. Σε δύο από αυτούς, τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Γιάνη Βαρουφάκη, πρότεινε μία «προσωρινή έξοδο» από το ευρώ. Στην πρώτη περίπτωση η συζήτηση ξεχάστηκε γρήγορα και οι δύο υπουργοί συνεργάστηκαν στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (PSI). Στη δεύτερη περίπτωση η «κόντρα» πήρε διαστάσεις, ιδιαίτερα μετά το δημοψήφισμα του 2015. Αναπάντητο μένει το ερώτημα, αν η πρόταση για έξοδο από το ευρώ ήταν προσωπική πρωτοβουλία του Σόιμπλε ή αποτέλεσμα συνεννόησης με την Άγκελα Μέρκελ. Ο Μάρκους Φέρμπερ αφήνει να εννοηθεί ότι μάλλον το πρώτο συνέβη. «Η αλήθεια είναι ότι ο Βαρουφάκης κάπου το παράκανε, ο Σόιμπλε είχε ήδη αγανακτήσει και το δημοψήφισμα επιδείνωσε περισσότερο την κατάσταση» λέει ο Γερμανός ευρωβουλευτής. «Ήταν σαν να απειλεί ο Τσίπρας με λαϊκή εξέγερση. Αλλά η έκπληξη ήρθε στη συνέχεια, όταν ο Τσίπρας υλοποίησε τα μέτρα και τα πέρασε στη Βουλή. Κατόπιν αυτού είχε απαντηθεί το ερώτημα της εξόδου από το ευρώ…»

Ο ίδιος ο Σόιμπλε, γνωστός για την εχεμύθειά του, δεν μίλησε ποτέ ανοιχτά γι αυτό το ζήτημα. Μία φορά μόνο, σε ντοκυμαντέρ της γερμανικής τηλεόρασης μετά τη σύνοδο των Βρυξελλών τον Ιούλιο του 2015 που επισφράγισε την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, έφτασε στα πρόθυρα εξομολόγησης. «Σε μία κυβέρνηση πρέπει να καταλήγεις σε μία κοινή γραμμή», ανέφερε. «Αν δεν υπάρχει κοινή γραμμή είναι σαφές ότι επικρατεί η άποψη του επικεφαλής της κυβέρνησης. Αν ένας υπουργός δεν το θέλει αυτό, είναι εξίσου σαφές ότι δεν μπορεί να υποχρεωθεί να παραμείνει υπουργός παρά τη θέλησή του…» Ένας από τους Νοτιοευρωπαίους που μιλούσαν με το Βερολίνο εκείνη την εποχή ήταν ο Πορτογάλος ευρωβουλευτής της Κεντροδεξιάς Πάολο Ρανζέλ, που σχολιάζει ως εξής το σχέδιο Σόιμπλε: «Νομίζω ότι ήταν μία προσπάθεια να ασκηθεί πίεση για να ανακληθεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Δείχνει όμως έλλειψη σεβασμού, το είχα πει αυτό στους Χριστιανοδημοκράτες και στην Άγκελα Μέρκελ». Από και και πέρα, τονίζει, πρέπει να δεχθούμε ότι κάθε χώρα έχει τις δικές της προδιαγραφές στον δημόσιο διάλογο. «Στη Γερμανία βγαίνει ο υπουργός Οικονομίας και κάνει ένα σκληρό σχόλιο για τον υπουργό Περιβάλλοντος, απλά συμβαίνει. Στην Πορτογαλία το ίδιο σχόλιο θα προκαλούσε κυβερνητική κρίση…» λέει ο Πάολο Ρανζέλ στην Deutsche Welle.

Το «αγκάθι» των ιδιωτικοποιήσεων

Δυσαρέσκεια για την αποστασιοποίηση Βορρά-Νότου δεν εκφράζεται μόνο στην Ελλάδα. Ο Πάολο Ρανζέλ στηλιτεύει το γεγονός ότι, ενώ τα ελλείμματα των Νοτίων επιφέρουν κυρώσεις, τα πλεονάσματα των Βορείων δεν προκαλούν εξίσου ηχηρές αντιδράσεις, παρότι και αυτά θεωρούνται από την Κομισιόν «δημοσιονομικές ανισορροπίες» στην ευρωζώνη. Όσο για την επίμονη, τα τελευταία χρόνια, απαίτηση περί ιδιωτικοποιήσεων: «Μας λένε στην Πορτογαλία, όπως και στην Ελλάδα, να πουλήσουμε υποδομές ή επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, αλλά δεν εμφανίζονται αγοραστές από την Ευρώπη και πουλάμε, για παράδειγμα, στους Κινέζους. Μετά έρχονται πολιτικοί από τη Γαλλία ή τη Γερμανία και μας επικρίνουν γιατί κάνουμε δουλειές με τους Κινέζους. Μα τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;»

Ιταλία- η επόμενη Ελλάδα;

 Ενώ η Ελλάδα φαινόταν να ξεπερνά την κρίση, ο κορωνοϊός «χτύπησε» την ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της. Αναλυτές προβλέπουν διψήφια ποσοστά ύφεσης. Πρώτη εστία κρίσης η γειτονική Ιταλία. Μία καινούρια Ελλάδα; «Στατιστικά η Ιταλία πηγαίνει εκεί που ήταν η Ελλάδα», εκτιμά ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος. «Έχει ύφεση 8-10%, το δημοσιονομικό έλλειμμα θα ξεπεράσει το 10%, ενώ το χρέος στα τέλη του 2020 θα είναι γύρω στο 160%. Ελπίζω να υπάρξουν νέες πρωτοβουλίες, γιατί το μέλλον της ΕΕ κρίνεται στην Ιταλία».

Επιφυλάξεις από τον Μάρκους Φέρμπερ: «Όσον αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους, η Ιταλία είναι μία επόμενη Ελλάδα», λέει ο Γερμανός ευρωβουλευτής. «Όμως η δομή του χρέους είναι διαφορετική, γιατί στην περίπτωση της Ιταλίας οι περισσότεροι πιστωτές είναι στο εσωτερικό της χώρας, ενώ η Ελλάδα είχε χρεωθεί κυρίως στο εξωτερικό. Επιπλέον, η Ιταλία έχει μία σοβαρή βιομηχανική υποδομή στον Βορρά, κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει στην Ελλάδα».

Πηγη: DW – Γιάννης Παπαδημητρίου

Οι πρώτες σελίδες των εφημερίδων της Πέμπτης 23 Απριλίου 2020

Διαταγή προς το πολεμικό ναυτικό της χώρας του να βυθίζει οποιοδήποτε ιρανικό πλεούμενο παρενοχλήσει αμερικανικό πολεμικό ή εμπορικό πλοίο έδωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Τη σχετική διαραγή κοινοποίησε μέσω Twitter σήμερα το πρωί (ώρα Ουάσινγκτον), μετά το περιστατικό με 11 σκάφη των ναυτικών δυνάμεων του Στρατού των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, τα οποία πραγματοποίησαν επικίνδυνους ελιγμούς σε μικρή απόσταση από αμερικανικά πλοία, την περασμένη εβδομάδα.

“Έδωσαν εντολή στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να πλήξει και να καταστρέψει οποιοδήποτε ιρανικό σκάφος παρενοχλεί πλοία μας στη θάλασσα”, τονίζει ο αρχηγός του αμερικανικού κράτους.

I have instructed the United States Navy to shoot down and destroy any and all Iranian gunboats if they harass our ships at sea.

— Donald J. Trump (@realDonaldTrump) April 22, 2020

Το γενικό επιτελείο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων χαρακτήρισε τους ιρανικούς ελιγμούς “επικίνδυνες και προκλητικές ενέργειες” την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ είχε ξεκαθαρίσει ότι οι διοικητές των αμερικανικών δυνάμεων που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής “διατηρούν το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοάμυνας”.

Σε νέες παραβιάσεις του FIR Αθηνών προχώρησαν τουρκικά αεροσκάφη.
Όπως έγινε γνωστό από το ΓΕΕΘΑ, δύο τουρκικά αεροσκάφη εισήλθαν σήμερα στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουν σχέδιο πτήσης και πέταξαν πάνω από τις Οινούσες στα 20.000 πόδια και την Παναγιά, στα 23.000 πόδια, στις 14:28 μ.μ..
Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν και αναχαιτίσθηκαν από αντίστοιχα ελληνικά μαχητικά, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια τακτική.

Με την υπενθύμιση της απειλής των κυρώσεων απαντά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στα δημοσιεύματα που υποστηρίζουν ότι η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για την ενεργοποίηση του ρωσικού αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού συστήματος S-400.

Σε σημερινή δήλωση που έκανε εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών στους Έλληνες ανταποκριτές υπενθυμίζει ότι η Ουάσιγκτον αντιτίθεται σθεναρά στην απόκτηση των S-400 από την Άγκυρα και ότι οι διαβουλεύσεις για την επιβολή των κυρώσεων που προβλέπονται στο πλαίσιο του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA) συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα.

«Συνεχίζουμε να τονίζουμε στο υψηλότερο επίπεδο ότι η αγορά των S-400 είναι το αντικείμενο συνεχιζόμενων συζητήσεων που αφορούν την επιβολή κυρώσεων στο πλαίσιο του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA) και παραμένει ένα σημαντικό εμπόδιο στη διμερή σχέση και στο ΝΑΤΟ», τόνισε χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, υποστήριξε ότι η αποπομπή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35 δείχνει το πόσο σοβαρά η αμερικανική κυβέρνηση προσεγγίζει το ζήτημα των S-400.

«Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο πρόεδρος Ερντογάν και τα ανώτερα στελέχη του κατανοούν τη θέση μας», σημείωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.