Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν πραγματοποιούν σήμερα Τρίτη στη Γενεύη τον δεύτερο γύρο συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, την ώρα που η Ουάσιγκτον ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία στη Μέση Ανατολή στέλνοντας στον Περσικό το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο στον κόσμο και το Ιράν διεξάγει μεγάλης κλίμακας ναυτικές ασκήσεις.
Καθώς ξεκινούσαν οι συνομιλίες, ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν ότι το Ιράν εκτόξευσε πραγματικούς πυραύλους προς τα Στενά του Ορμούζ. Η Τεχεράνη είχε ανακοινώσει από τη Δευτέρα στρατιωτική ναυτική άσκηση σε θαλάσσιες οδούς που αποτελούν κρίσιμες διεθνείς εμπορικές διαδρομές, από τις οποίες διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου.
Το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim News Agency, που θεωρείται προσκείμενο στους Φρουρούς της Επανάστασης, ανέφερε ότι πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν από το εσωτερικό και τις παάκτιες περιοχές του Ιράν, έπληξαν τους στόχους τους στα Στενά του Ορμούζ.
Την ίδια ώρα, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, προειδοποιούσε ότι το αμερικανικό πολεμικό πλοίο που έχει αναπτυχθεί στον Κόλπο θα μπορούσε να βυθιστεί. «Ακούμε συνεχώς ότι (οι Ηνωμένες Πολιτείες) έχουν στείλει ένα πολεμικό πλοίο προς το Ιράν.Ένα πολεμικό πλοίο είναι σίγουρα ένα επικίνδυνο όπλο, αλλά ακόμη πιο επικίνδυνο είναι το όπλο που μπορεί να το βυθίσει», δήλωσε ο Χαμενεΐ σε ομιλία του.
Η ιρανική κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ θα είναι έμμεσες και θα επικεντρωθούν αποκλειστικά στο πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, όχι σε εσωτερικές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένης της αιματηρής καταστολής διαδηλωτών τον περασμένο μήνα.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει επανειλημμένα απειλήσει με χρήση στρατιωτικής ισχύος για να εξαναγκάσει το Ιράν να περιορίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Το Ιράν έχει δηλώσει ότι θα απαντήσει με δική του επίθεση, ενώ ο Τραμπ έχει επίσης απειλήσει τη χώρα για τη βίαιη καταστολή πρόσφατων πανεθνικών διαδηλώσεων.
Ο πρώτος γύρος συνομιλιών στις 6 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στο Ομάν και ήταν έμμεσος. Οι λεπτομέρειες για τον νέο γύρο δεν είχαν γίνει σαφείς.
Οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, ταξίδευαν για τις συνομιλίες, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε από τη Βουδαπέστη ότι οι ΗΠΑ ελπίζουν σε συμφωνία παρά τις δυσκολίες.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, που ηγείται των διαπραγματεύσεων, συναντήθηκε στη Γενεύη με τον επικεφαλής του Διεθνή Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.
Χώρες του Αραβικού Κόλπου προειδοποιούν ότι οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα περιφερειακή σύγκρουση, σε μια Μέση Ανατολή που παραμένει επιβαρυμένη από τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.
Διαπραγματεύσεις με φόντο τις κυρώσεις
Η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει συμφωνία για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Η Τεχεράνη επιμένει ότι το πρόγραμμα έχει ειρηνικούς σκοπούς και ζητά χαλάρωση των διεθνών κυρώσεων.
Ιρανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι είναι ανοιχτοί σε συμβιβασμό, εφόσον υπάρξει πρόοδος στο θέμα των κυρώσεων.
Οι συνομιλίες είχαν διακοπεί μετά τον 12ήμερο πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν τον Ιούνιο, κατά τον οποίο οι ΗΠΑ βομβάρδισαν ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις και το Ισραήλ στόχευσε αεράμυνες και βαλλιστικά οπλικά συστήματα.
Το Ιράν επιμένει ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα είναι ειρηνικό. Πριν τον πόλεμο του Ιουνίου, είχε φτάσει σε εμπλουτισμό ουρανίου έως 60% καθαρότητας — επίπεδο πολύ κοντά σε αυτό που απαιτείται για πυρηνικά όπλα.
Η τουρκική προκλητικότητα απέναντι στην Ελλάδα δεν αποτελεί ένα περιστασιακό φαινόμενο, αλλά μια διαχρονική στρατηγική που εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους: παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, προκλητικές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων και εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού ζητήματος. Οι ενέργειες αυτές δεν συμβάλλουν στη σταθερότητα της περιοχής, αλλά αντιθέτως εντείνουν την ένταση και υπονομεύουν τις σχέσεις καλής γειτονίας που θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν δύο χώρες με γεωγραφική εγγύτητα και ιστορικούς δεσμούς.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσω αναθεωρητικών θεωριών, όπως το λεγόμενο «δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών δεν έχει νομική βάση και αποσκοπεί κυρίως στη δημιουργία πολιτικής πίεσης και εσωτερικής κατανάλωσης.
Απέναντι σε αυτή τη στάση, η Ελλάδα επιλέγει συνειδητά τον δρόμο της σοβαρότητας, της ψυχραιμίας και του σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο. Ως πλήρες και ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η χώρα μας λειτουργεί με βάση τις αρχές της διεθνούς νομιμότητας, απορρίπτοντας τη λογική των απειλών και των μονομερών ενεργειών. Παράλληλα, αξιοποιεί τις συμμαχίες της και ενημερώνει συστηματικά τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς για την τουρκική συμπεριφορά.
Η θέση της Ελλάδας είναι ξεκάθαρη και διαχρονική: η μόνη διαφορά που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας. Οποιαδήποτε προσπάθεια διεύρυνσης της ατζέντας, με ζητήματα που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η κυριαρχία των ελληνικών νησιών, των θαλάσσιων και εναέριων συνόρων της χώρας, είναι αδιαπραγμάτευτη.
Η Ελλάδα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι επιθυμεί τον διάλογο, όχι όμως υπό καθεστώς απειλών, πιέσεων ή στρατιωτικών προκλήσεων. Ο διάλογος προϋποθέτει σεβασμό, ισοτιμία και προσήλωση στους διεθνείς κανόνες. Σε αυτό το πλαίσιο, η προσφυγή σε διεθνή δικαιοδοτικά όργανα, όπως το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, συνιστά μια θεσμική και πολιτισμένη λύση, εφόσον υπάρξει κοινό αποδεκτό νομικό πλαίσιο.
Η σοβαρή στάση της Ελλάδας ενισχύει το διεθνές της κύρος και αποδεικνύει ότι η υπευθυνότητα και η σταθερότητα είναι ισχυρότερα όπλα από την προκλητικότητα. Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, η χώρα μας παραμένει πυλώνας ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, υπερασπιζόμενη τα εθνικά της συμφέροντα με αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και σεβασμό στο διεθνές σύστημα κανόνων.
Η επιλογή αυτή δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά ξεκάθαρη απόδειξη πολιτικής ωριμότητας, εθνικής αυτοπεποίθησης και ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας συμμετείχε σήμερα, Πέμπτη, στη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ που διεξήχθη στις Βρυξέλλες.
Κατά τη Σύνοδο, o Υπουργός Εθνικής Άμυνας ενημέρωσε τους ομολόγους του για τον εκσυγχρονισμό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, μέσω της υλοποίησης της “Ατζέντας 2030”, το ΕΛΚΑΚ και την “Ασπίδα του Αχιλλέα”.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας δήλωσε κατά την προσέλευσή του στη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ:
“Όπως χθες στη Σύνοδο Υπουργών Άμυνας της ΕΕ, έτσι και σήμερα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, θα συζητήσουμε σε μια κρίσιμη περίοδο για τη Συμμαχία. Σε μια κρίσιμη περίοδο για τις Δημοκρατίες αυτού του πλανήτη.
Έχουμε να συζητήσουμε, λοιπόν, για την ανάπτυξη των δυνατοτήτων μας στο ΝΑΤΟ, όπως και χθες στην ΕΕ, για την ανάπτυξη της αμυντικής μας παραγωγής, για τη δημιουργία νέων δυνατοτήτων.
Από την πλευρά της χώρας μου, της Ελλάδας, προσέρχομαι σε αυτή τη συνάντηση με την αυτοπεποίθηση που δίνει η μεγάλη μεταρρυθμιστική προσπάθεια που κάνουμε, η “Ατζέντα 2030”, η ολιστική μας προσέγγιση, με την “Ασπίδα του Αχιλλέα” και τα πέντε επίπεδα (θάλασσα, στεριά, αέρας, διάστημα και cybersecurity), αλλά επίσης και με τη δυνατότητα που δίνει το υστέρημα του ελληνικού λαού. Δηλαδή, το γεγονός ότι η Ελλάδα υπερβαίνει το 3% των δαπανών για την άμυνα. Και αν κάνουμε συνολικά τον υπολογισμό και των κονδυλίων που συνδυάζονται με αυτό, προσεγγίζει – αν δεν υπερβαίνει – και το 5%.
Επίσης, επειδή το είδα σε πάρα πολλά ΜΜΕ, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν υπάρχει προγραμματισμένη συνάντηση εδώ, στις Βρυξέλλες, με τον Τούρκο ομόλογό μου κ. Γκιουλέρ. Όπως, επίσης, απ’ ό,τι πληροφορούμαι, ο κ. Γκιουλέρ δεν είναι καν στις Βρυξέλλες.
Ευχαριστώ πολύ!”
Στο περιθώριο της Συνόδου, ο κ. Δένδιας είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με την Υπουργό Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, Catherine Vautrin (την τρίτη μέσα σε λίγες εβδομάδες) και τον Υπουργό Άμυνας της Βουλγαρίας Atanas Zapryanov. Στο επίκεντρο της διμερούς συζήτησης με την Catherine Vautrin βρέθηκαν οι στρατηγικές αμυντικές σχέσεις Ελλάδας-Γαλλίας και η επίσπευση ανανέωσης της Αμυντικής Συμφωνίας για τη Στρατηγική Εταιρική Σχέση για τη Συνεργασία στην Άμυνα και την Ασφάλεια. Με τον Βούλγαρο ομόλογό του, ο κ. Δένδιας συζήτησε για την ενίσχυση των αμυντικών δεσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Βουλγαρίας.
Χθες, Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας συμμετείχε στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σύνθεση Υπουργών Άμυνας των κρατών-μελών (ΣΕΥ-Άμυνας), που διεξήχθη επίσης στις Βρυξέλλες. Κατά την παρέμβασή του, μεταξύ άλλων, ενημέρωσε για την πορεία υλοποίησης της “Ατζέντας 2030”, της “Ασπίδας του Αχιλλέα” και το ΕΛΚΑΚ. Στο Συμβούλιο αντάλλαξε απόψεις με τους Ευρωπαίους ομολόγους του για την υλοποίηση του Χάρτη για την αμυντική ικανότητα της ΕΕ, τη Στρατηγική Επισκόπηση 2026, τις γεωστρατηγικές εξελίξεις συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις τους στην ασφάλεια της ΕΕ.
Την ανάγκη η Ευρώπη να απεξαρτηθεί από τις ΗΠΑ και να επενδύσει στις δικές της δυνάμεις, αλλά και στην ανάγκη να γίνουν επενδύσεις στην ελληνική αμυντική βιομηχανία, η οποία βρίσκεται σε μετασχηματισμό επεσήμαναν οι Αλέξανδρος Διακόπουλος, εκτελεστικός πρόεδρος ΕΑΒ, Νίκος Παπάτσας, αντιπρόεδρος ΕΕΛΕΑΑ, Παντελής Τζωρτζάκης, Διευθύνων Σύμβουλος ΕΛΚΑΚ, και Κριστιάν Χατζημηνάς, Ιδρυτής EFA GROUP, Ιδρυτής & CEO THEON GROUP, Πρόεδρος ΕΕΝΕ, στο πάνελ “Ελληνική Προστιθέμενη Αξία στην Αμυντική Βιομηχανία”στην 1η Ημερίδα Άμυνας & Γεωπολιτικής του Capital.gr και του Forbes Greece με θέμα “Η Νέα Γεωπολιτική Πραγματικότητα και οι Αμυντικές Προκλήσεις – Η επόμενη ημέρα για Ευρώπη, Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειο”.
“Αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης. Γίνεται μεγάλη κουβέντα για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης αλλά και την ανάγκη να αμυνθεί ενόψει των κινδύνων που έχουν αναδυθεί και είναι δίπλα μας. Για να φτάσουμε σε επίπεδο στρατηγικής αυτονομίας θα πρέπει να αυξήσουμε τις δαπάνες πολύ πάνω από το 5%, μιλάμε για δισεκατομμύρια. Η Ευρώπη εξαρτάται από τις ΗΠΑ από πάρα πολλούς τομείς. Φαίνεται και στον πόλεμο στην Ουκρανία καθώς δεν έχουν τα μεγάλα συστήματα, όπως αυτά που έχουν οι ΗΠΑ, όλα τα radar είναι των ΗΠΑ. Η Ευρώπη δεν εχει επενδύσει στην άμυνα. Η Ευρώπη για το ορατό μέλλον δεν μπορεί να απεμπλακεί και να απεξαρτηθεί από τις ΗΠΑ. Είναι πολύ αργά για να αντιδράσει. Βρίσκεται σε όλους τους δείκτες σε σχέση με ΗΠΑ και Κίνα σε ύφεση. Από τις κάρτες μας, μέχρι το chatgpt, το Google κλπ, όλα είναι από την Αμερική. Οι κινέζοι έφτιαξαν εταιρείες-κολοσσούς. Η Ευρώπη τι έφτιαξε;”, διερωτήθηκε ο κ. Αλέξανδρος Διακόπουλος.
Αναφερόμενος στην ΕΑΒ, ο κ. Διακόπουλος σημείωσε ότι “ζει σε υβριδικό καθεστώς, το οποίο πολλές φορές δεν μπορεί να λειτουργήσει στις ανάγκες της αμυντικής βιομηχανίας. Η ΕΑΒ είναι απαραίτητη. Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία δεν μπορεί να λειτουργήσει την ΕΑΒ. Η ΕΑΒ πρέπει να κάνει συνεργασίες. Το μοντέλο των συνεργασιών είναι απαραίτητο και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα.
Αλέξανδρος Διακόπουλος
Ο Ν. Παπάτσας έκανε λόγο για μετασχηματισμό της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, υποστηρίζοντας ότι “Από τη βαριά βιομηχανία, από τον ναυπηγικό κλάδο. Βρίσκεται σε μετασχηματισμό, παρά την οικονομική κρίση. Ο ιδιωτικός τομέας πρωτοστατεί στον τομέα των επενδύσεων στην άμυνα. Η παραγωγική βάση της Ευρώπης ήταν σε υστέρηση λόγω του ότι δεν γίνονταν δαπάνες στην άμυνα. Τα μεγέθη ήταν αμείλικτα. Δε το συγκρίνω με τις ΗΠΑ γιατί ξοδεύει κάθε χρόνο 850-900 δισ., ενώ η Ευρώπη μόνο 150 δισ. Ο πόλεμος έφερε άλλα δεδομένα στο τραπέζι. Τα εργοστάσια δεν παράγουν μόνο οπλικά συστήματα αλλά και νέες τεχνολογίες. Όπως τα drones, που έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Είχαμε χάσει για κάποια δεκαετία τη σύνδεση με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Χάσαμε ένα πολύ μεγάλο τρένο τα τελευταία χρόνια με τους εξοπλισμούς, καθώς η χώρα μας δε συμμετείχε σε αυτά τα προγράμματα. Τρέχουμε μπροστά. Πρέπει να επενδύσουν και οι ιδιώτες. Χρειαζόμαστε οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να καθορίσουν τις απαιτήσεις για να μπορέσει η αμυντική βιομηχανία να αποκτήσει το reference με τον πελάτη και όχι μονο”.
Αναφερόμενος στο πρόγραμμα SAFE, δήλωσε ότι “Η χώρα μας, παρόλο που υπάρχει γκρίνια ότι πήραμε μικρό κομμάτι, αυτό που βγήκε προς τα έξω είναι ότι δεν είχαμε δημοσιονομικό χώρο. Όλοι τρέχουν να συμβασιοποιήσουν και δόθηκε παράταση για να προλάβουν. Καλό θα ήταν το μεγαλύτερο μέρος του SAFE που θα ξοδέψει η χώρα μας, αν θα μπορούσε να ήταν προγράμματα που θα εμπλέκεται η ελληνική αμυντική βιομηχανία, αλλιώς σε ανάγκες που θα καλύπτει ο 12ετής προγραμματισμός”.
Στη συνέχεια, ο κ. Π. Τζωρτζάκης ανέφερε ότι όσον αφορά τον στόχο για την προστιθέμενη αξία, “η δουλειά που έχει γίνει είναι σημαντική. Νομίζω στη χώρα μας αυτό που έλειπε είναι η δημιουργία δυναμικού οικοσυστήματος. Το οικοσύστημα αποτελείται από μεγάλες εταιρείες, από startup, μικρές εταιρείες, γιατί είναι risk taker. Το άλλο σημαντικό είναι με τα ερευνητικά κέντρα και τα πανεπιστήμια. Το ονομάζω ελληνικό παράδοξο”.
Ακόμη, συμπλήρωσε ότι “Δεν είναι δυνατόν η χώρα να πηγαίνει στο European Defence Fund, να είμαστε 5η σε απόδοση, και αν πάμε σε παραγωγή προϊόντος, είμαστε πίσω, με εξαιρέσεις. Τα προϊόντα μας πρέπει να είναι value for money για όλους. Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε εθνικούς πρωταθλητές, μπορουμε να σταθούμε όμως δίπλα τους. Εξακολουθώ να πιστεύω οτί το στοίχημα στη χώρα μας είναι 2 metrics που πρέπει να δούμε. Το ένα είναι 5ετές γιατί ό,τι και να συζητήσουμε για το μέλλον, η τεχνολογία ειναι καθοριστικός παράγοντας για τη βιομηχανία”.
“Και αντίστοιχα, πόσες εταιρείες scale up δημιουργούνται στη χώρα μας. Για να μπορέσουμε μακροπρόθεσμα να λειτουργήσουμε. Δεν μπορεί ολόκληρη Ευρώπη να εχει μικρότερο αριθμό παραγωγής πατεντών από μια χώρα μικρή όπως το Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι μια μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα. Αν δε το δούμε με ανοιχτά μυαλά, δεν θα δούμε αποτελέσματα. Στην Ευρώπη για 30 χρόνια κοιμόμαστε. Για να χτιστεί μια εταιρεία θέλει χρόνο, δομές, σταθερότητα. Να πιστέψουμε ότι ο σημερινός εχθρός μπορεί να είναι αυριανός φίλος και το αντίστροφο. Να έχουμε σταθερή πολιτική στήριξης της βιομηχανίας και όλο αυτό να παράξει αποτελέσματα”, σημείωσε χαρακτηριστικά.
“Σαν χώρα πρέπει να κινηθούμε σε δύο κατευθύνσεις. Πρώτον, οι Ένοπλες Δυνάμεις να αποτελούν τον βασικό επενδυτή, όχι μόνο με χρήματα, αλλά να καθοδηγήσουν. Έχουμε βγάλει διαγωνισμούς RFP, ήδη από τον Φεβρουάριο θα ξεκινήσουμε να υπογράφουμε κάθε μήνα σύμβαση. Ακολουθήσαμε την έννοια του ανταγωνιστικού διαλόγου, αφήνεις την αγορά να σου πει πώς θα το υλοποιήσεις. Ουσιαστικά, για να μπορέσουμε να επιταχύνουμε, όσες εταιρείες είναι σε επίπεδο τεχνολογικής ωριμότητας 7-8-9, ελάτε σε ένα εξάμηνο να υπογράψουμε σύμβαση”, ανέφερε.
Τέλος, ο κ. Κριστιάν Χατζημηνάς επισήμανε ότι “θα δημιουργηθεί τεχνολογική επανάσταση. Εγώ δεν είμαι τοσο απαισιόδοξος για την Ευρώπη καθώς μπορεί να ξοδέψει περισσότερα από τη Ρωσία για τον πόλεμο. Η Ευρώπη ξύπνησε. Δεν μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς την Αμερική, έστω από τα βήματα που κάνει. Μην υποτιμούμε τη γερμανική μηχανή. Παίρνουμε φοβερές τεχνολογίες από τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Γερμανίας. Σε αυτό το καιρνούργιο χώρο, η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει, καθώς σχετίζεται με τις τεχνολογίες. Δεν έχει σημασία το scale, αλλά το knowledge,. Έχουμε πολλά στελέχη ικανά. Είμαστε σε μια φάση που η Ελλάδα έχει ολα τα εχέγγυα. Είμαστε ενα ναυτικό που μπορούμε να κοιμηθούμε με κορβέτες αλλά χρειαζόμαστε και φρεγάτες”.
Επιπλέον, ο κ. Χατζημηνάς επισήμανε την ανάγκη “να συνδυάσουμε τις καινούργιες τεχνολογίες με τη βιομηχανία. Έχουμε τα μυαλά. Αυτή τη στιγμή, η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία έχει 700 εκατ. τζίρο το χρόνο. Το 80% ειναι τελείως εξαγωγικό με ελληνικά προϊόντα. Πέρσι ηταν 700 εκατ., φέτος θα υπερβεί το 1 δισ., αν γίνουν οι προγραμματισμένες δαπάνες. Η ΕΕΛΕΑΑ είναι η μόνη ένωση που στηρίζει τη βιομηχανία, γι’ αυτό δεν υπάρχουν αντίστοιχες συμβουλευτικές επιχειρήσεις. Υπάρχουν πολλές ελληνικές εταιρείες που δίνουν άλλοθι σε ξένες εταιρείες να μη δώσουν ελληνική προστιθέμενη αξία. Ούτε το 1-2% δεν έγινε. Αυτά ειναι τα λάθη του παρελθόντος. Τώρα έχουμε 12ετές προγραμματισμό. Η γείτονα χώρα εκεί βασίστηκε, σε μακροχρόνιο προγραμματισμό. Αυτός υπάρχει στην Ελλάδα και μας βοηθά να δούμε τις ανάγκες μας. Για πρώτη φορά, σε έκθεση στη Μέση Ανατολή, είδα την αμυντική βιομηχανία μια γροθιά, το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Άμυνας, παρά τους αντίθετους ανέμους στη Μέση Ανατολή, όπου υπάρχουν πολλές γείτονες χώρες και στην Ευρώπη που έχουν αλώσει στη Μέση Ανατολή. Πιστεύω βγάλαμε το καλύτερο που μπορούμε να βγάλουμε από την έκθεση. Από παλιά, οι ελληνικές κυβερνήσεις υποστήριζαν προς τα έξω, απλά διακριτικά.
Στη συνέχεια, υπογράμμισε ότι ενώ “βρέχουν” χρήματα για το defence, Η ΕΑΒ χρειάζεται να έρθουν κυρίως εταιρείες που είναι στο χώρο να τις κάνουν scale up και να τις βάλουν στις εφοδιαστικές τους αλυσίδες, αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Δε θέλουμε ξένες αμυντικές βιομηχανίες για να κάνουν resellers τις ελληνικές εταιρείες. Πρέπει να ειναι ουσιαστική μεταφορά της τεχνογνωσίας και να προστεθούν στις εφοδιαστικές αλυσίδες”.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι σκοπεύει να ανακοινώσει στις 24 Φεβρουαρίου τα σχέδια για τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών και ενός δημοψηφίσματος, αναφέρει σε σημερινό της άρθρο η εφημερίδα Financial Times επικαλούμενη Ευρωπαίους και Ουκρανούς αξιωματούχους που συμμετέχουν στον σχεδιασμό.
Το Reuters μετέδωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι, βάσει ενός πλαισίου που συζήτησαν Αμερικανοί και Ουκρανοί διαπραγματευτές, οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία θα πρέπει να υποβληθεί σε δημοψήφισμα, το οποίο θα διεξαχθεί παράλληλα με εθνικές εκλογές. Οι αξιωματούχοι συζήτησαν το ενδεχόμενο οι εθνικές εκλογές και το δημοψήφισμα να πραγματοποιηθούν τον Μάιο.
Οι ουκρανικές αρχές έχουν αρχίσει να σχεδιάζουν τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών παράλληλα με ένα δημοψήφισμα επί της ειρηνευτικής συμφωνίας που πιθανόν να υπογραφεί με τη Ρωσία, ανέφεραν οι Financial Times σήμερα, επικαλούμενοι Ουκρανούς και Δυτικούς αξιωματούχους που έχουν γνώση της υπόθεσης.
Η αξία ενός ακινήτου σε διεθνές και εγχώριο επίπεδο δεν καθορίζεται πλέον μόνο από τη θέση, τα τετραγωνικά ή την ηλικία του κτιρίου. Στις σύγχρονες πόλεις, όπου η κλιματική κρίση, οι ενεργειακές πιέσεις και οι κοινωνικές ανισότητες συνυπάρχουν, ο καθοριστικός παράγοντας είναι οι υποδομές. Όχι μόνο οι ορατές, δρόμοι, δίκτυα, μέσα μεταφοράς και έργα αστικής ανάπλασης, αλλά και εκείνες που λειτουργούν ως μηχανισμοί ασφάλειας, ανθεκτικότητας και μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας.
Διεθνείς οργανισμοί συμφωνούν ότι η ανθεκτικότητα των υποδομών αποτελεί πλέον βασικό κριτήριο οικονομικής σταθερότητας και επενδυτικής ασφάλειας. Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι οι πόλεις που επενδύουν σε υποδομές ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή μειώνουν δραστικά τον μακροπρόθεσμο οικονομικό κίνδυνο και προστατεύουν την αξία των περιουσιακών στοιχείων τους, συμπεριλαμβανομένων των ακινήτων.
Η αγορά ακινήτων βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης. Σύμφωνα με ανάλυση της Παγκόσμιας Τράπεζας, το real estate αποτελεί το μεγαλύτερο απόθεμα πλούτου στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες και είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένο στους κλιματικούς κινδύνους, από πλημμύρες και καύσωνες έως ενεργειακή ανασφάλεια. Περιοχές χωρίς επαρκείς υποδομές προσαρμογής καταγράφουν αυξημένο επενδυτικό ρίσκο και μεγαλύτερη μεταβλητότητα στις αξίες.
Υποδομές, ανθεκτικότητα και αξία ακινήτων
Ταυτόχρονα, οι αστικές αναπλάσεις, στο διεθνές περιβάλλον, αντιμετωπίζονται πλέον ως σύνθετα έργα υποδομής και όχι ως απλές παρεμβάσεις αστικού καλλωπισμού. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων τονίζει ότι οι αναπλάσεις που ενσωματώνουν βιώσιμες υποδομές, πράσινες λύσεις και ανθεκτικότητα αποδίδουν πολλαπλασιαστικά οφέλη στην αξία των ακινήτων και στη λειτουργικότητα των πόλεων.
Η ελληνική πραγματικότητα επιβεβαιώνει αυτή τη σύνδεση. Σύμφωνα με ανάλυση του ΙΟΒΕ για τον κλάδο των κατασκευών και των υποδομών, οι επενδύσεις σε δημόσια έργα και αστικές παρεμβάσεις αποτελούν βασικό μοχλό όχι μόνο για την οικονομική δραστηριότητα, αλλά και για τη διαμόρφωση σταθερού περιβάλλοντος στην αγορά ακινήτων. Το ΙΟΒΕ επισημαίνει ότι η ωρίμανση έργων, η ποιότητα του σχεδιασμού και η συνέπεια στην υλοποίηση επηρεάζουν άμεσα την ελκυστικότητα περιοχών και τη βιωσιμότητα των επενδύσεων.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο ρόλος των υποδομών επαναπροσδιορίζεται. Όπως έχει επισημάνει, μιλώντας πρόσφατα στο Συνέδριο του ΤΜΕΔΕ ο πρόεδρος του Κωνσταντίνος Μακέδος, οι υποδομές δεν είναι μόνο έργα, είναι μηχανισμός προστασίας και ανθεκτικότητας απέναντι στην κλιματική κρίση, στα ακραία καιρικά φαινόμενα, στη δυσλειτουργία των αλυσίδων εφοδιασμού, στον διεθνή ανταγωνισμό και στην ενεργειακή αβεβαιότητα. Είναι μηχανισμός παραγωγικότητας, βιωσιμότητας και οικονομικής ισχύος που θωρακίζει τη χώρα και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της, καθώς εξασφαλίζει την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, την κοινωνική συνοχή και ένα ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον.
Κλιματικός κίνδυνος, χρηματοπιστωτική διάσταση και πόλεις
Ο κλιματικός κίνδυνος έχει πλέον και χρηματοπιστωτική διάσταση. Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και το Δίκτυο Κεντρικών Τραπεζών για την Πράσινη Μετάβαση επισημαίνουν ότι οι φυσικοί κίνδυνοι από την κλιματική αλλαγή μεταφράζονται άμεσα σε χρηματοοικονομικό ρίσκο, επηρεάζοντας την αξία ακινήτων, τις εξασφαλίσεις τραπεζών και τη σταθερότητα των αγορών.
Η Αθήνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα πόλης που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτών των πιέσεων. Στο Σχέδιο Δράσης για την Κλιματική Αλλαγή του Δήμου Αθηναίων επισημαίνεται ότι οι επενδύσεις σε υποδομές ανθεκτικότητας δεν λειτουργούν μόνο προληπτικά, αλλά και οικονομικά. Για κάθε ένα ευρώ που επενδύεται σε παρεμβάσεις προσαρμογής, μπορούν να εξοικονομηθούν έως έξι ευρώ σε μελλοντικές δαπάνες αποκατάστασης ζημιών και διαχείρισης κρίσεων.
Το πραγματικό στοίχημα για το μέλλον των πόλεων
Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάγκη για στρατηγική στις υποδομές αποκτά κεντρική σημασία. Η Ελλάδα, όπως έχει τονίσει ο κ. Μακέδος πρέπει να πρωτοπορήσει με στρατηγική για τις υποδομές, με ευρεία χρήση της ψηφιοποίησης, της τεχνητής νοημοσύνης και των big data, με έργα που μειώνουν τους κινδύνους και με ισχυρές συνεργασίες της Πολιτείας με την Ευρώπη και του τεχνικού κόσμου με την επιστημονική κοινότητα, την αγορά και την τοπική αυτοδιοίκηση.
Το συμπέρασμα είναι ότι οι υποδομές δεν αυξάνουν απλώς την αξία των ακινήτων, καθορίζουν αν αυτή η αξία θα αντέξει στον χρόνο. Σε ένα περιβάλλον κλιματικής αβεβαιότητας και επενδυτικών πιέσεων, οι πόλεις που επενδύουν σε ανθεκτικές υποδομές, τεχνολογία και θεσμική συνεργασία είναι εκείνες που θα παραμείνουν βιώσιμες, λειτουργικές και ελκυστικές για κατοίκους και επενδυτές. Και αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα για το μέλλον των ελληνικών πόλεων.