Η χειραγώγηση και πως θα την αποφύγετε…

Γράφει η tracer.

 

Δεν είναι τυχαίο ότι η χειραγώγηση σαν έννοια προκαλεί δέος, γιατί επιβάλλει αναγκαστικά
στον άνθρωπο κάτι που δεν είναι επιθυμητό.
Σύμφωνα με το εγκυκλοπαιδικό λεξικό Meyers του 1977 ,η χειραγώγηση είναι η επίδραση
στον άνθρωπο (είτε ατομικά ,είτε ομαδικά) με σκοπό μια συστηματική και σκόπιμη
καθοδήγηση και διαμόρφωση της συνείδησης, του τρόπου διαχείρισης της σκέψης και των
συναισθημάτων του.
Η χειραγώγηση εμποδίζει την ανεξάρτητη απόφαση, θέτει σε κίνδυνο την προσωπική και
κοινωνική αυτονομία του θύματος, ευνοεί την συναισθηματική αψιθυμία αντί της
ορθολογιστικής αυτόνομης απόφασής του και διαμορφώνει τις νέες επιθυμητές κυρίαρχες
κοινωνικές αξίες και τα νέα κριτήρια στα οποία το θύμα θα αντιδρά λόγω συναισθηματικής
φόρτισης.
Το θύμα εξωθείται στην στοχευόμενη από τον θύτη αντίδραση και δεν έχει εναλλακτική
διέξοδο διαχείρισης από το να ενεργοποιήσει βασικούς ψυχικούς μηχανισμούς –
ισχυρότερος όλων ο φόβος- οι οποίοι μπλοκάρουν όλες τις άλλες δυνατότητες του
θύματος για τη διαχείριση της κατάστασης που του επιβάλλεται επιτακτικά.
Ο χειραγωγός καλλιεργεί και επιβάλλει στο θύμα/θύματα τον φόβο, την υποταγή, την
ενοχή και την υποχρεωτικότητα με την συνέργεια των ΜΜΕ και της υψηλής τεχνολογίας
και με την καθοδήγηση εξειδικευμένων φορέων, αποκλειστικά και μόνο για να
προσποριστεί οικονομικό όφελος.

Η χειραγώγηση αποτελεί τμήμα της επίδρασης μέσω της επικοινωνίας.
Η πληροφόρηση ακόμα και η προπαγάνδα αλλά και η διαφήμιση, όπως επίσης το
θρησκευτικό κήρυγμα, η ανατροφή ανηλίκων και η ψυχοθεραπεία, αλλά και η μουσική
αποτελούν τομείς της επικοινωνιακής επίδρασης αλλά όχι υποχρεωτικά της χειραγώγησης.
Η χειραγώγηση διακρίνεται από τις άλλες μορφές επίδρασης από την φόρτιση με την
οποία επιδρά στο θύμα. Δεν πρόκειται για μέθοδο πλάγιας επίδρασης, αλλά για διαρκή και
με επίταση επιρροή, η οποία στοχεύει το θύμα/θύματα χωρίς όμως να γίνεται αντιληπτή.
Γι αυτό και οι μέθοδοί της είναι διαφορετικές από αυτές της επίδρασης. Για την κοινωνική
συμμόρφωση του πλήθους, εφαρμόζονται οι απαραίτητες πιέσεις , ανάλογες με την
παιδεία και τα ήθη του, όχι μόνο με πραγματικά γεγονότα αλλά και υπερβολές, που
διεγείρουν υπερχειλίζοντα συναισθήματα για βασικές ανάγκες, αισθησιακές καταστάσεις,
ελπίδες ,νοσταλγίες, φαντασιώσεις και εντάσεις, σύμφωνες πάντα με τους στόχους του
χειραγωγού και στις οποίες το πλήθος παγιδεύεται.
Η χειραγώγηση παίζει με τις ανασφάλειες του ατόμου. Βομβαρδίζει συνεχώς με ψέματα τα
θύματα και όταν τα ψέματα αποκαλύπτονται αναγκάζεται να τα συγκαλύψει με άλλα
ψέματα, τροποποιώντας διαρκώς τους στόχους ,έτσι ώστε τα θύματα να διατηρούνται σε
νοητική σύγχυση και σε διαρκή αναζήτηση της πραγματικότητας.

Ωστόσο παραμένει αμφισβητήσιμο, αν όντως οι μάζες είναι τόσο «ηλίθιες», ώστε ο
χειραγωγός να τους διατηρεί στο επιθυμητό status ηλιθιότητας για την απαιτούμενη
χρονική διάρκεια , χωρίς την ακατάπαυστη δράση από πλευράς του. Οι μάζες αντιδρούν
διαφορετικά από τα μεμονωμένα άτομα ως προς τις μεθόδους εφαρμογής της
χειραγώγησης και πάντα για λόγους ανεξάρτητους της ευφυΐας.

Οι 5 βασικές μέθοδοι της χειραγώγησης :
1.Νοητική χειραγώγηση.
Με την επέμβαση στο μηχανισμό της σκέψης αλλάζει η ακολουθία των σκέψεων ,ώστε το
θύμα να καταλήξει στα προδιαγεγραμμένα συμπεράσματα με τις «επιβεβλημένες»
εστιάσεις.
2.Επιβολή αναγκών
Ανάγκες που επιβάλλονται νομοθετικά και στοχεύουν στο γενικότερο σχέδιο
χειραγώγησης , περιττές ή και άχρηστες για το θύμα/θύματα.
3. Χειραγώγηση συναισθημάτων
Παραπλανητικά συναισθήματα προκειμένου να παραγκωνιστεί η λογική ακολουθία της
σκέψης, προς όφελος των στόχων του χειραγωγού.
4.Συντονισμός και ευθυγράμμιση.
Μέσω αλλεπάλληλων πιέσεων επιτυγχάνεται η κοινωνική συμμόρφωση του πλήθους στην
εφαρμογή των στόχων του χειραγωγού, ώστε να αποτελέσει μία αδιάρρηκτη ενότητα και
να μην επιτρέψει το ίδιο το πλήθος τη δημιουργία ομάδων διαφωνούντων.
Η πλέον επικίνδυνη χειραγώγηση είναι αυτή που ενσπείρει το φόβο στα θύματα και
βρίσκονται σε διαρκή ψυχική αναστάτωση και ένταση εικάζοντας καταστάσεις και τις
πιθανές εξελίξεις τους. Καταφεύγουν στα τυφλά οπουδήποτε κι οι αντιδράσεις τους είναι
απρόβλεπτες και δεν διαφαίνονται αμέσως. Παύουν να ορίζουν τον εαυτό τους και άγονται
και φέρονται σύμφωνα με τους στόχους του χειραγωγού, που δεν είναι άλλο εκτός από το
οικονομικό του όφελος και την επιβολή της ισχύος του. Τα αποτελέσματα στα θύματα
ποικίλουν και εκτός από την εσωστρέφεια που είναι η πλέον συνήθης αντίδραση τους,
μπορεί να οδηγηθούν σε προλήψεις και δεισιδαιμονίες, σε ψεύδη, σε ασθένειες ,ακόμη
και στον εξτρεμισμό, αλλά μπορεί επίσης και σε… διακοπές.
Η πλέον καταστροφική ωστόσο είναι η χειραγώγηση του πλήθους δια του φόβου από την
Πολιτική. Η καταστροφή που επήλθε στο διάστημα από το 1939 έως το 1945 στη Γερμανία
είναι το αποτέλεσμα μίας μακροχρόνιας χειραγώγησης του πλήθους μέσω διαφόρων
πολιτικών φορέων ήδη προ του 1933. (« Manipulation und wie man ihr entkommt», Prof.
Dr Hellmuth Benesch- Prof.Walther Schmandt, εκδόσεις Fischer 1981)

Μέθοδοι αποφυγής της χειραγώγησης

1.Με την απόκτηση εμπεριστατωμένης γνώσης του θέματος για το οποίο υφίσταται
χειραγώγηση. Όσο περισσότερο διευρύνεται η εμπεριστατωμένη γνώση στο πλήθος, τόσο
πιο δύσκολη η αποβλάκωσή του.
2.Με την ανάπτυξη αυτόνομου φρονήματος.
3.Με το «γκρέμισμα» της νεοδημιουργηθείσας από το χειραγωγό φαντασίωσης.
4.Με τη συγκρότηση οργανωμένης αντίδρασης.
5.Με δημόσια αντιπαράθεση.
6.Με την αντι-χειραγώγηση, υιοθετώντας τις ίδιες μεθόδους με το χειραγωγό.

Πηγή fantomas.gr