Ανησυχία και προβληματισμός για τα παιχνίδια Ερντογάν στα Βαλκάνια – Τι κάνει η Αθήνα;

Ο θόρυβος που προκαλούν οι έντονες τουρκικές ρητορείες της Άγκυρας, οι συνεχείς προκλήσεις της στο Αιγαίο και η υπόθεση του αγωγού EastMed σκεπάζει µια άλλη κρίσιµη κατάσταση πραγµάτων, αυτήν που έχει διαµορφωθεί στα ∆υτικά Βαλκάνια.

Έχει ήδη γίνει φανερό ότι ένας νέος κύκλος επικίνδυνης «ρευστότητας» έχει ανοίξει σε µια ευρεία περιοχή, όπου οι εθνικισµοί προκαλούν ρωγµές στο βαλκανικό «µωσαϊκό». Η Αθήνα ανησυχεί, καθώς η καθυστέρηση ενσωµάτωσης της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας στην Ε.Ε. κινητοποιεί τρίτες ισχυρές χώρες, που σπεύδουν να καλύψουν τα κενά και τις ανάγκες χωρών της περιοχής.

Στις εξελίξεις, δραστήρια µετέχει µε τους δικούς της τρόπους και η Τουρκία, που προσφέρεται σε πρωταγωνιστικό ρόλο εκεί όπου οι Ευρωπαίοι και η Ελλάδα είτε απουσιάζουν είτε κινούνται µε αργούς ρυθµούς. Τα Βαλκάνια, φυσικός χώρος άσκησης εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, δεν αποτελεί για την Αθήνα πεδίο περιορισµού της στην αναζήτηση «απαντήσεων» σε κινήσεις της Τουρκίας.

Είναι περισσότερες στα ∆υτικά Βαλκάνια οι εστίες ενδεχόµενων οξύνσεων και «αναφλέξεων» µεταξύ δυνάµεων οι οποίες έχουν σχέσεις και συµφέροντα και µε την Ελλάδα. Όμως, πράγµατι,αυτή την ώρα, συγκεκριµένες εξελίξεις ευνοούν την ενδυνάµωση των πολιτικώνκινήσεων «επιρροής» της Άγκυρας σε βαλκανικές χώρες ασταθείς και ανασφαλείς. Οι κινήσεις της Τουρκίας προβληµατίζουν αιτιολογηµένα την ελληνική διπλωµατία.

Επιπλέον, την κατάσταση των Δυτ. Βαλκανίων και την ευρωπαϊκή αδράνεια αξιοποιούν µε πολιτικές και οικονοµικές «διεισδύσεις» τους η Ρωσία και η Κίνα, γεγονός που προκαλεί τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Η Αθήνα φαίνεται αποφασισµένη να ενεργοποιήσει τη διπλωµατία της στα ∆υτ. Βαλκάνια, να κρατήσει ισορροπίες στην «ανοικτή πληγή» της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, να κρατήσει καλές σχέσεις µε την Πρίστινα, να θεµελιώσει συνεργασίες µε το Βελιγράδι και να προωθήσει µεεπιµονή στην Ε.Ε. την υπόθεση της ένταξης Αλβανίας και Βόρειας Μακεδονίας.

Να σηµειωθεί ότι τα Τίρανα συνεργάζονται στενά µε την Τουρκία στο πλαίσιο «στρατηγικής εταιρικής σχέσης». Επίσης, η Σερβία διατηρεί άριστες σχέσεις µε την Άγκυρα, όπως και η Βόρεια Μακεδονία.

Η δουλειά της ελληνικής διπλωµατίας στο βαλκανικό «ναρκοπέδιο» θα είναι δύσκολη στο εξής και θα εξελίσσεται κάτω απ’ τη σκιά «µεγάλων» συµφερόντων. Παράλληλα, η Τουρκία κινείται στρατηγικά στην περιοχή µε εµπορικά και βιοµηχανικά µέσα και µε πολιτισµικές – θρησκευτικές «διεισδύσεις» σε µουσουλµανικές κοινότητες.