Οι ανεμβολίαστοι και οι εμβολιασμένοι

Ημερολόγιο κορωνοϊού του παθολόγου ©Γιώργου Παππά, 31 Οκτωβρίου 2021, οδηγίες προς ναυτιλλομένους:

Οι ανεμβολίαστοι:

1. Εμβολιαστείτε. Θα εκτεθείτε, εκτός αν κλειδαμπαρωθείτε μόνοι σας στο σπίτι για πολλούς μήνες. Θα έχετε δραματικά λιγότερες πιθανότητες να νοσήσετε βαριά. Τον τελευταίο μήνα, 10 άτομα κάτω των 40 ετών πέθαναν από τον ιό. Την τελευταία μόνο εβδομάδα, διπλασιάστηκαν οι νοσηλευόμενοι σε ΜΕΘ ηλικίας κάτω των 40 ετών. 185 άτομα ηλικίας 40-64 ετών πέθαναν τον Οκτώβριο από τον ιο. Περισσότεροι από χίλιοι σε όλες τις ηλικίες, σε έναν μήνα. Άνθρωποι με οικογένειες, αγαπημένους, δουλειές, όνειρα, σχέδια. Άνθρωποι που πέθαναν μόνοι τους- αυτή η αβάσταχτη μοναξιά της νοσηλείας COVID…. Εμβολιαστείτε: Αν είστε 80 ετών και άνω έχετε 30 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνετε από τον ιο σε σχέση με έναν εμβολιασμένο συνομήλικό σας. Αν είστε 65-79 ετών, έχετε 16 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα. Αν είστε κάτω των 65, έχετε 4πλάσια πιθανότητα- ω ναι, δεν είστε/ είμαστε άτρωτοι… (τα ποσοστά από πρόσφατη Σκωτσέζικη δημοσίευση στο Lancet).

2. Αναμετρηθείτε με τους φόβους σας και τα ψέματα που σας περιτριγυρίζουν. Συναντήστε αυτούς που σας αποτρέπουν και ζητήστε τους να σας εξηγήσουν από τι γεμίζουν οι ΜΕΘ, από τι πεθαίνουν δεκάδες κάθε μέρα. Ρωτήστε τον εαυτό σας αν έχει λογική να πιστεύετε πως ζούμε σε παγκόσμια συνομωσία ή πως είστε τίποτε νέοι εκλεκτοί που θα μαρτυρήσουν για την αγνότητά τους. Να αμφιβάλλετε με όσους σας αποτρέπουν, όσο αμφιβάλλετε και με όσους σας προτρέπουν. Να αναρωτηθείτε ποιοι είναι αυτοί που αντιτίθενται, ποιοι χαλκεύουν στοιχεία, ποιοι κοιτάνε να ωφεληθούν με θέσεις και χρήμα και καριέρα, πόσα ψέματα σας έχουν ήδη πει (και ποιον εξυπηρετούν αυτά τα ψέματα). Να ρωτήσετε τους πνευματικούς σας τι σημαίνει » Ὥσπερ γὰρ τὴν ἀσθένειαν τοῦ σώματός σου γινώσκων ὁ Κύριος, τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην τοῖς ἀνθρώποις ἐπέτρεψε», για να δούμε αν διαβάζουν τους άγιους πατέρες. Μεταφέρετέ τους το «ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς», γιατί αυτό τους πρέπει, των πλανημένων σκοταδιστών. Κι αν έχετε περισσότερες απορίες υπάρχει και webinar σε 2 εβδομάδες, σημειώστε το από τώρα- αρχικός σύνδεσμος στα σχόλια.

3. Κι αν φοβάστε πως όλα γίνονται για να πλήξουν τον ελληνισμό, σηκώστε τον λοιπόν στις πλάτες σας- οι χώρες πρωτοπορούν σε άλλα πεδία στον 21ο αιώνα. Στο να αποδέχονται την επιστήμη, να σέβονται την γνώση, να αναπτύσσουν θεσμούς κοινής υγείας, να προσπαθούν από ΜΑΖΙ οι πολίτες τους απέναντι στις νέες απειλές- και ο ιος, οι πανδημίες που ήρθαν και θα έρθουν, είναι πιο σύνθετοι πόλεμοι από όσο φαντάζεστε. Και οι ήρωες, διαχρονικά, μπορεί απλά να είναι αυτοί που σιωπηλά εξασφαλίζουν το ζην και το ευ ζην των διπλανών τους. Και επισκεφτείτε και την στρατιωτική ιστορία αν θέλετε: χάθηκαν μάχες και πόλεμοι εξαιτίας επιδημιών- αν πιστεύετε πως έχει κάτι τέτοιο το μέλλον σας/μας. Αν πάλι ανήκετε στην ελευθεριακή όχθη σκέψης, διαβάστε την άποψη του Chomsky για τους ανεμβολίαστους…

4. Αν τώρα κολλήσετε: μείνετε σπίτι. Για τις λίγες μέρες που πρέπει. Μην εκθέσετε και άλλους στον ιο- κάποιοι μπορεί να κινδυνεύουν πολύ ή να τον μεταφέρουν από εσάς σε κάποιον που κινδυνεύει. Μην πυροδοτείτε τη νόσο και τον θάνατο άλλων. Τα όπλα σας, στο σπίτι, δεν άλλαξαν, θερμόμετρο και οξύμετρο παραμένουν, και η συμβουλή του γιατρού σας για το τι πρέπει να κάνετε και πότε να θορυβηθείτε. Να ρωτάτε τον γιατρό σας για κάθε σκεύασμα που σας προτείνει και κάθε εντολή του: είναι γραμμένα κάπου αυτά; είναι αποδεκτά σε επίσημες οδηγίες; είναι αδιάσειστα επιστημονικά αποδεδειγμένα; Κι αν έχετε αμφιβολίες, να αλλάζετε γιατρό. Κυρίως να μην έχετε άρνηση του γεγονότος: Αν κολλήσατε, υπάρχουν διαφορετικά σενάρια εξέλιξης- παραμένετε σε εγρήγορση για όποιο χειρότερο, και μην εθελοτυφλείτε αν, ο μη γένοιτο, στραβώνει η πορεία. Αντιμετωπίζεται, αρκεί να είναι έγκαιρη η αναγνώριση και η αναζήτηση βοήθειας.

5. Αν πάλι νοσήσατε παλαιότερα, εμβολιαστείτε μόλις σας δοθεί η ευκαιρία. Ξέρουμε από τις πρώτες εβδομάδες των εμβολιασμών ότι ο συνδυασμός νόσησης και εμβολίου προσφέρει μια εξαιρετικής ποιότητας και εύρους ανοσία. Αλλά ξέρουμε πια, είναι πολλές οι μελέτες πλέον, ότι η ανοσία μετά από νόσηση είναι συχνά χωρίς καλή εστίαση- κινητοποιείται προς διάφορες κατευθύνσεις, προς άσχετους συγγενείς ιους, ή εκλεκτικά προς τον πρώτο τύπο του ιου που συνάντησε κι όχι προς τις μεταλλάξεις του. Είναι πολλαπλάσια η πιθανότητα να νοσηλευτείς, αν ξανακολλήσεις, σε σχέση με έναν εμβολιασμένο που θα κολλήσει, το είπε πρόσφατα και μελέτη του CDC- οι σύνδεσμοι των μελετών είναι στα σχόλια.

Οι εμβολιασμένοι:

6. Ναι, ο εμβολιασμός σας προστατεύει σε μεγάλο βαθμό, και πιθανότατα σε βάθος χρόνου. Μια πρόσφατη Σουηδική μελέτη που πήγε πέρα από τους 6 μήνες, είδε ότι ακόμη και τότε η προστασία από σοβαρή νόσο είναι 80% στους κάτω των 80 ετών (ο σύνδεσμος στα σχόλια). Αλλά μετά το 6μηνο, χωρίς 3η δόση, πιθανώς θα κολλήσετε εύκολα αν εκτεθείτε. Και θα το περάσετε ήπια, αλλά… ενδέχεται να δημιουργήσετε ή να συμμετέχετε σε αλυσίδες μετάδοσης, ειδικά σε χώρους τακτικής στενής επαφής όπως το σπίτι και η εργασία (έστω κι αν ο εμβολιασμένος μεταδίδει για σημαντικά μικρότερο διάστημα και με μικρότερη ορμή)- οπότε σεβαστείτε τους κανόνες. Αν η κούρασή σας σας οδήγησε στο να επιστρέψετε στην κανονικότητα, με ταξίδια, συναναστροφές χωρίς περιορισμούς, κοινωνικοποίηση άνευ μέτρων, έχετε το νου σας, κάντε και κάποιο τεστ προτού έρθετε σε επαφή με δυνητικά ευπαθείς ή με πολύ κόσμο, αν απαιτείται από την δουλειά/ ζωή σας. Αν ειδικά έχετε συμπτώματα , με το παραμικρό συναχάκι, κάντε ένα rapid, με τα self test να μην εφησυχάζετε. Αν επιμένουν τα συμπτώματα, κάντε κι άλλο, ή ένα μοριακό, να εκμηδενίσετε την πιθανότητα του ψευδώς αρνητικού.

7. Τουλάχιστον στην επανα-κοινωνικοποίησή μας, φροντίζουμε να δίνουμε παράδειγμα. Να τηρούμε τα στοιχειώδη και να απαιτούμε να τα τηρούν όσοι δραστηριοποιούνται σε αυτή την οικονομία της εγγύτητας (ο όρος είναι του Παναγή Παναγιωτόπουλου): στις καφετέριες και τα εστιατόρια και τα μπαρ αλλά και τις μουσικές σκηνές και το σινεμά και τις παρουσιάσεις βιβλίων και όπου. Να ανταμείβουμε με την προτίμησή μας όσους εφαρμόζουν μέτρα, και να αγνοούμε τους υπόλοιπους- η μη τήρηση των μέτρων δεν είναι απλά παράνομη, είναι αντιεπαγγελματική, αντικοινωνική, και δυνητικά για κάποιον, θανατηφόρα. Και να προφυλάσσουμε τον εαυτό μας εκεί που η πολιτεία αμελεί να μας προφυλάξει η ίδια: στα μέσα μαζικής μεταφοράς που δεν μπορούμε να αποφύγουμε, στους εργασιακούς χώρους που δε νοιάζονται για το υγιεινό εργασιακό περιβάλλον. Όσοι εμβολιασμένοι ασφυκτιούν και συνεχίζουν στωικά να τηρούν μέτρα με ευλάβεια: υπομονή. Αν και δεν ξέρω για πόσο.

8. Οι ευπαθείς εμβολιασμένοι: εσείς που έχετε να αντιμετωπίσετε κι άλλα προβλήματα υγείας, χρόνια και σοβαρά (να παλέψετε με τη νεοπλασία σας ή τον χρόνιο αυτοάνοσο ή σας προέκυψε κάποια δυσάρεστη νέα διάγνωση), ακόμη περισσότερη υπομονή. Αλλά να υψώσετε και την φωνή σας, εμφατικά (και να έρθουμε κι εμείς να γιγαντώσουμε αυτή την φωνή): Να πείτε πως η συνέχιση της πανδημίας, στον βαθμό που διαιωνίζεται από τις αβλεψίες της πολιτείας και τις πλάνες ή την ανοησία των ανθρώπων, είναι παράγοντας κινδύνου για την ζωή σας και την ευεξία σας. Πως η δική σας κανονικότητα δεν είναι αμέριμνη, είναι μια δύσβατη ανηφόρα μεγάλης κλίσης. Πως τα νοσοκομεία για εσάς είναι θέατρο μιας καθημερινής μάχης, η οποία δεν γίνεται επί ίσοις όροις όταν τα νοσοκομεία προτεραιοποιούνται για τον ιο. Πως τις ζωές σας τις προσβάλλουν καθημερινά, όσοι δεν τηρούν μέτρα, όσοι ειρωνεύονται την πραγματικότητα, όσοι αυτάρεσκα υποδύονται μάρτυρες και επαναστάτες. Δικό σας είναι το μαρτύριο, όχι δικό τους. Δική σας πρέπει να κάνουμε και την επανάσταση, δικά σας τα δικαιώματα.

Η πολιτεία, η κοινωνία, η επιστημονική κοινότητα

9. Πέρσι τέτοιον καιρό ετοιμαζόμουν να γράψω «be an Ardern, not a Trump» στον πρωθυπουργό. Για να κλείσει πριν να είναι αργά. Υπήρξε αργά και ξαναϋπήρξε. Έγραφα κι άλλα, για τα μέτρα του, τότε, αύριο, και τα ξαναέγραψα. Ελάχιστα έγιναν. Τώρα δε νοείται να κλείσει κανείς. Επειδή υπάρχουν εμβόλια, επειδή υπάρχουν περισσότερα τεστ, επειδή υπάρχει περισσότερη γνώση, επειδή είναι φτηνότερες οι μάσκες, επειδή υπάρχει αυτοματισμός στην προστασία. Κι επειδή δεν χρειάζεται να κλείσουμε, ούτε να πάρουμε νέα μέτρα, αρκεί να εφαρμόσουμε τα τρέχοντα. Που δεν τα εφαρμόζουμε. Επειδή δεν αναπτύξαμε ελεγκτικούς μηχανισμούς, επειδή δεν θέλουμε να κακοκαρδίσουμε τον κάθε ασυνείδητο, επειδή διακομματικά είναι θελκτικό το ψάρεμα ψήφων στα θολά νερά της διστακτικότητας απέναντι στον εμβολιασμό, επειδή δεν αποστομώνουμε τις πολιτικές φωνές που υποσκάπτουν την προσπάθεια του εμβολιασμού, επειδή την υποχρεωτικότητα σε ορισμένα επαγγέλματα οι πολιτικοί την βλέπουν ως χαμένες ψήφους και όχι ως αυτονόητο, επειδή αισθάνεται η πολιτεία ότι εφάρμοσε το καθήκον της με τον εμβολιασμό και μόνο, επειδή αποσιωπούμε συστηματικά την ανάγκη καθαρού αέρα γιατί θέλει παρεμβάσεις με (λίγο είναι, έλεος…) κόστος, επειδή εύκολα σηκώνουμε τα χέρια σε κάθε παράλογο αίτημα εξαίρεσης (βλέπε εξαίρεση μιας κατεξοχήν ομάδας υψηλού κινδύνου για να νοσήσει σοβαρά, των αυτιστικών που εξυπηρετούνται σε δομές, από υποχρεωτικότητα εμβολιασμού, χωρίς κανένα επιστημονικό υπόβαθρο- το αντίθετο). Να εφαρμόσουμε μέτρα και να διδάξουμε σύνεση απαιτείται, απλά.

10. Δεν περιμένω πλέον από την πολιτεία να πείσει για την ανάγκη εμβολιασμού, όσες καλές προθέσεις κι αν έχουν κάποια από τα στελέχη της (τα προφανή). Η μάχη έχει χαθεί στην ατάκτως ερριμένη επίσημη πληροφόρηση από τα ΜΜΕ, στην αποτυχία παραδειγματικής τιμωρίας της διασποράς ψευδών ειδήσεων από υστερόβουλους ή φαντασμένους επιστήμονες, η μάχη έχει χαθεί σε κρυφούς εσπερινούς αντιεμβολιαστικής διδαχής (τους οποίους η εκκλησία χαϊδεύει, όσον δεν παύει καθηκόντων τους εμπνευστές της, σήμερα), στα καφενεία τα πραγματικά, όχι τα διαδικτυακά, αυτά που οι πολιτικοί δεν πλησιάζουν αν δεν είναι προκατασκευασμένη η σύνθεσή τους με χειροκροτητές (και ναι, ούτε οι επιστήμονες πάνε πολύ στα καφενεία…).

11. Την μάχη λοιπόν της πληροφόρησης, το έχω ξαναπεί, πρέπει να την πάρουν στις πλάτες τους άλλοι πια: Πού είναι οι πανεπιστημιακοί να ενημερώνουν ξανά και ξανά, καθημερινά, για τα δεδομένα, τους αριθμούς, την αλήθεια; Πόσες εκδηλώσεις πληροφόρησης έχουν κάνει τα ακαδημαϊκά ιδρύματα σε γειτονιές; Ποια πρωτοβουλία πήρε η Ακαδημία Αθηνών; Πόσες περιφέρειες και πόσοι δήμοι οργάνωσαν τέτοιες εκδηλώσεις, καθημερινά, στις κοινότητες και τα χωριά τους και τις δικές τους συνοικίες; Πόσοι επιμορφωτικοί σύλλογοι ζήτησαν πληροφόρηση από τους ειδικούς; Πόσοι ιατρικοί/ φαρμακευτικοί σύλλογοι έκαναν αντίστοιχες κινήσεις; Πόσες πολιτικές νεολαίες; Πόσοι από όλους αυτούς τους φορείς αποφάσισαν να βγουν στον δρόμο και να αντιπαλέψουν την παραπληροφόρηση και τον δισταγμό; Δεν είναι ώρα για εστέτ επιστήμονες και ευθυνοφοβία (και δεν απαλλάσσω τον εαυτό μου από τους χαρακτηρισμούς- απλά οι θεσμοί έχουν το τεχνικό υπόβαθρο και την δυναμική και την βαρύτητα).

12. Το παράδειγμα ας το δίνουμε και στους χώρους μας οι υπόλοιποι: ο ευσυνείδητος εργοδότης ή πάροχος υπηρεσιών εξασφαλίζει την υγεία του περιβάλλοντος του χώρου του, ακόμη κι αν η πολιτεία δεν τον υποχρεώνει. Σέβεται εργαζομένους και λήπτες υπηρεσιών. Σέβεται τον κίνδυνο και τον περιορίζει. Δίνει παράδειγμα, που επιβραβεύεται μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

13. Ένα επιπρόσθετο για τους παρόχους υγείας: υπάρχουν κανόνες. Αν φτιάχνουμε θεραπευτικά πρωτόκολλα από το μυαλό μας, οφείλουν να έχουν βάση και αποτελέσματα. Δεν αφήνουμε κόσμο στο σπίτι με ό,τι ημιμαθώς καταλαβαίνουμε- όχι άλλη δεξαμεθαζόνη και αντιβίωση κατ’ οίκον. Υπάρχει πρωτόκολλο του ΕΟΔΥ κι ας έχουν ξεχάσει να το ανανεώσουν εδώ και μήνες- δεν έχει αλλάξει δα και πολύ η αντιμετώπιση. Υπάρχουν τεκμηριωμένοι παράγοντες κινδύνου επιδείνωσης, τόσο επιδημιολογικοί όσο και εργαστηριακοί. Υπάρχει βιβλιογραφία (και ναι, υπάρχουν και απατεωνιές με περίβλημα βιβλιογραφίας, αλλά εντοπίζονται γρήγορα και αποσύρονται εντός ημερών). Υπάρχουν δυνητικά επικίνδυνες «μαγικές θεραπείες». Υπάρχουν κλινικές δοκιμές που τρέχουν. Οφείλει να υπάρχει επιστημονική ευθύνη στην ενημέρωση και αντιμετώπιση του κάθε ασθενούς.

14. Η εικόνα μπορεί να είναι από το Τρένο του 1973, με την Ρόμυ και τον Τρεντινιάν, αλλά αυτό που πρέπει να ψάξετε είναι το συνταρακτικό τηλεοπτικό βρετανικό Help, με την Jodie Comer και τον Stephen Graham. Αυτή είναι η πανδημία, αυτή είναι η ευθύνη και η ήττα του ανθρώπινου είδους.

15. Η απαραίτητη δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων: δοσοληψίες με πάσης φύσεως φορείς/ εταιρείες δεν έχω, ούτε επιδιώκω. Γράφω έχοντας ως βάση ότι το πρώτο μου, επιστημονικό, attack/outbreak scenario, το παρουσίασα πριν 19 χρόνια σε διεθνές συνέδριο. Κι ακολούθησαν πολλές προσομοιώσεις και πολλές δημοσιεύσεις και δουλειές στο θέμα outbreak preparedness.

Πηγή fantomas.gr